strategic SPECLAI
เพราะมันไม่เคลียร์ ขอต่อด้วยมุมมองของคาเมะบ้าง เฮ้อ...
Special for Akame fans
นี่พ่อเราเป็นบ้างล่ะ วันนี้พี่ไม่ว่างเข้าไปเยี่ยมเลย
ก็สบายดีแล้วแหละครับ ร่าเริงกว่าเก่าอีก มีคนคุยถูกคอ
คาเมะรับโทรศัพท์จากจุนโนะแล้วเดินเลี่ยงออกมาที่ระเบียง ด้วยไม่อยากให้บทสนทนาทางโทรศัพท์ของเขาไปรบกวนการคุยอย่างสนุกสนานของสองหนุ่มร่วมสถาบัน
อย่าบอกนะว่าไอ้จิน แหม... ไอ้นี่ ไม่น่าเชื่อว่าจะเข้าตามตรอกออกตามประตูเป็น
ใช่ คุณจินเข้าตรอกมาหาพ่อ แต่ออกประตูแล้วหอบเขาไปด้วยทุกที แล้วก็เนียนซะคุณพ่อสุดที่รักแทบประเคนใส่ถาดให้ ไม่รู้ไปหลงคารมอะไรกันนักหนา
ไม่รู้เขาสิครับ
อ้าว นึกว่าปลื้มซะอีก
เฮอะ เสียงเฮอะนั้นออกสำเนียงชัดกะว่าให้ดังไปถึงคนขี้โม้ในห้องนั่นเลย
อ้าว ทำไมล่ะ ไอ้จินมันทำอะไรให้หรือ
ทำอะไรให้? ถามเหมือนไม่รู้ฤทธิ์เพื่อนตัวเองนะครับ
ก็คุณจินเป็นมนุษย์ถ้ำมอง แล้วก็ขี้ลวนลาม มากๆ....
เฮ่ย... ถึงมันจะลามก แต่มันก็ลามกกับคนที่มันชอบนา เอ... แต่พี่ไม่รู้ว่ามันถ้ำมองด้วย ขอรายละเอียดซิ
พ่อสื่อผู้หวังดีกำลังอาสาทำตัวเป็นกาวใจ แต่สำหรับเหตุการณ์ล่าสุดเมื่อเย็นวาน คาเมะขอไม่ยอมให้อโหสิง่ายๆ เช่นเคย
อย่าให้เล่าเลยครับ ไม่อยากพูดถึง
ร้ายแรงมากเลยหรือ
มากครับ มาก มากที่สุด
เฮ้ย... จินมันทำไม คาเมะบอกพี่มาเถอะนะ พี่จัดการมันให้
เรื่องจัดการไม่ต้องห่วงครับ ผมทำไปแล้ว ปัญหาคือ...ไม่รู้ว่าผมต้องจัดการอีกกี่ยก ถึงจะ...เข็ด ถ้าเขาไม่เข็ด ผมอาจจะเป็นฝ่ายเข็ดไปเอง
เข็ดและลาขาด!
คาเมะใจเย็นๆ ก่อนนะ ไม่ชอบอะไรตรงไหนบอกมันตรงๆ ไอ้จินไม่ใช่คนพูดยาก ทำเสียงหนักแน่นไม่ใช้อารมณ์ แล้วก็พูดด้วยเหตุผล รับรองมันฟังแน่
ครับ เสียงหนักแน่น แจกแจงเหตุผล
ไม่รู้ทำได้สักแค่ไหน กับคนลามกและชอบดูคนอื่นเข้าห้องน้ำแบบนั้น!
หลังการปฏิสันถารอีกสองสามคำคาเมะก็วางหูไปพร้อมกับอาการถอดถอนใจ ท้องฟ้าครามเข้มเต็มไปด้วยเมฆฝนอย่างไรยังไม่เท่าใจขุ่นมัวของเขา พูดไม่ยากงั้นหรือ แล้วทำไมทั้งว่าทั้งทุบแหลกขนาดนั้นยังมาทำหน้าระรื่นใส่ได้ทุกสายบ่ายค่ำ
ใช่ เขาไม่เถียงหรอกว่าชอบการชิดใกล้ โอบกอด ไม่ได้รังเกียจเลยกับริมฝีปากและลมหายใจอุ่นร้อนที่เคลื่อนไปทั้งดวงหน้าไล่เลยลงไปถึงซอกคอ
ก็วาบหวิว หัวใจเต้นตึกตักดี ...ใครบ้างเล่าจะอยากปฏิเสธ
แต่จินเร็วเกินไป ร้อนเกินไป เขาตามไม่ทัน ขนาดว่าทำใจไว้แล้วจินก็ยังรุกเร็วเกินคาดหมายตลอด
แล้วมีที่ไหน เพิ่งรู้จักกันก็มาแอบดูเขาเข้าห้องน้ำแล้ว ดีที่เมื่อวานเอะใจ ถอดกางเกงลงไปนิดเดียวก็รู้สึกถึงรัศมีหื่นกำจายมาจากหน้าต่างข้างเตียง ถ้าไม่อย่างนั้น...จะถูกมองไปถึงไหนก็ไม่รู้
ของแบบนี้... ยังไม่ถึงเวลาจะให้เห็นได้สักหน่อย
ที่รัก คุยโทรศัพท์กับไอ้จุนโนะเสร็จรึยังจ๊ะ
จินเข้ามาสวมกอดคาเมะจากด้านหลัง เป็นท่ายืนคุยที่คาเมะต้องชิน! เพราะจิน...คืบหน้าเท่าไหร่ไม่มีถอยหลังให้ ได้แล้วได้เลย รักษาระดับ!
คุณพ่อหลับแล้วหรือครับ ดิ้นไปก็เท่านั้น ยิ่งดิ้นยิ่งโดนแตะ เสียหายกว่ากันอีก
หลับแล้วครับ คุณจะไปอาบน้ำเลยมั้ย น้ำร้อนที่โรงพยาบาลไม่ค่อยอุ่น คุณรีบอาบก่อนมันจะเย็นกว่านี้ดีกว่า
จินคงเป็นห่วงว่าคาเมะจะหนาว เลยเพิ่มแรงรัดให้ความอบอุ่นมากขึ้น บวกกับไล้นิดๆ ที่ข้างเอวใต้อก
แล้วคุณจะกลับเลยรึเปล่าครับ
ให้คุณอาบน้ำเสร็จก่อนแล้วค่อยกลับ เขาให้เยี่ยมได้ถึงสองทุ่มนี่นา นี่ถ้าเขาให้เฝ้าไข้ได้สองคนผมจะอยู่เป็นเพื่อนด้วยจริงๆ นะ
จินก้มหน้าซุกปลายจมูกแตะแต้มไปทั่วเรียวคอขาว คาเมะแสนจั๊กจี้แต่ก็พยายามอยู่เฉยไม่ดีดดิ้นให้กายที่แนบชิดต้องเสียดสีให้เกิดไฟฟ้าสถิตเพิ่มเติม
คุณจิน ไหนว่าจะให้ผมไปอาบน้ำไงครับ
ก็วันนี้ยังไม่ได้กอดเลย คิดถึง... รู้มั้ยว่าโฆษณา ถ้าไม่ลงหลายสื่อก็ต้องลงถี่ๆ คุณจะเอาแบบบ่อยๆ แต่ไม่มาก หรือนานๆ ทีแต่ลงลึกเล่า จินอธิบายการลงลึกด้วยฝ่ามือที่เลื่อนไปบีบเบาๆ ตรงต้นขา
คาเมะชะลอการลงลึกด้วยมือเล็ก ซึ่งก็ห้ามได้ทันก่อนข้อเท้าจะกระตุกกระทืบพื้นหรือสิ่งใกล้เคียงตามสัญชาติญาณ
ไม่มีแบบค่อยเป็นค่อยไปหรือครับ
ฮื่อ... สมัยนี้ ชักช้าไม่ทันกินโดนยี่ห้ออื่นตัดหน้ากันพอดี
แต่ถ้าผู้ซื้อเลือกแล้ว จะกลัวทำไมล่ะครับ
ก็สินค้าอยากถูกใช้เร็วๆ ไง ...นี่ๆ สนใจโปรโมชั่นทดลองใช้ก่อนมั้ย พอใจไม่พอใจก็ให้ใช้ฟรีเลยไม่คิดเงิน
ไม่ล่ะครับ ขอบคุณ
อื้อ... แต่สินค้าอยากถูกใช้แล้วจริงๆ นะ option เสริมเยอะแยะเลยด้วยจะบอกให้
ยัดเยียดเกินไปแบบนี้ไม่กลัวลูกค้าหนีหรือไงครับ
ทั้งจูงใจด้วยวาจาแล้วทำให้เคลิ้มตามด้วยกายาแบบนี้ persuade motivate มันเข้าไป
จริงใจขายขนาดนี้ถ้าผู้บริโภคไม่สนใจ นักโฆษณาก็ทำอะไรไม่ได้แล้วล่ะครับ ...สงสัยสินค้าคงดีไม่พอ นักโฆษณาลดมือถอยห่างให้ลูกค้าตัดสินใจ ใบหน้าหงอยง้ำทำตัวเป็นของถูกล้างสต็อก
...หนักแน่น ตรงไปตรงมา
เมื่อให้อำนาจแก่ผู้ซื้อ คาเมะก็ถืออำนาจนั้นในมือไว้มั่น
งั้นคุณจินรอเดี๋ยวนะครับ อาบน้ำเสร็จผมจะบอกเงื่อนไขการซื้อขาย
.....................................................................................................................................................................
จินอดใจรอการแถลงเงื่อนไขจากผู้ซื้อไม่ถึงสิบนาที เหงือกกำลังจะแห้งด้วยลมหนาวพอดีคาเมะก็ออกมาแตะมือที่ไหล่กว้าง มือเดียวกันนั้นยันคู่เจรจาไว้ให้เกิดระยะห่าง
อยู่ตรงนั้นแหละครับ อย่าให้เนื้อแนบเนื้อจนป่วนปั่นสับสน
จินยืดไหล่ตรง มองจ้องเข้าไปในดวงตาของเขา ดวงตาที่ต้องตั้งสติมั่นอยู่ใต้ฝักบัวแทบตาย กว่าจะสั่งให้มันสงบเป็นทะเลสาบน้ำลึกได้แบบนี้
ผมตกลงคบกับคุณ แบบแฟน ทันทีที่คุณพูดออกมาว่ารักผมจริงๆ ไม่ได้หลอกกันเล่นๆ คาเมะเปิดไพ่ใบแรกลองเชิงคู่ดวล
ผมรักคุณ ...ไม่เล่นแน่นอนคาเมะ
คาเมะลอบสูดลมหายใจลึกกับการเกทับด้วยคำบอกรักของจิน
ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเคยได้ยินได้ฟัง แต่เป็นครั้งแรก ที่เขาสัมผัสได้ถึงความจริงใจ
อย่างที่ไม่มีใครเคยมอบให้
ไม่หวาน...ไม่อ้อน อย่างที่คาเมะคิดว่าจินจะเป็น แต่จริงจังอย่างที่คาเมะอยากได้ยิน
ลิมิทความสัมพันธ์ ที่ผ่านมา...คุณจินแตะต้องผมถึงขั้นไหนแล้วครับ
กอด หอม ลูบๆ อีกนิดหน่อย
จากนี้อีกสามเดือน อย่าให้มากไปกว่านี้ได้ไหมครับ
สามเดือนมันนานนะคาเมะ จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ผมไม่คิดว่าจะอดใจไหว
ไม่มีหลอกให้ตายใจ สมองคิดกันอย่างไรก็พูดกันตรงๆ จินล้มกระดานไพ่พลิกไปเป็นเกมแห่งธุรกิจความรัก
แต่มันยังสั้น ถ้าจะศึกษาใครสักคนให้แน่ใจ
ความรักไม่มีตายตัว ถ้าผมอยากให้คุณรู้จัก คุณรู้จักผมได้โดยไม่ต้องใช้เวลานานขนาดนั้น แต่ถ้าผมจะปิดบัง คบกันไปสิบปีคุณก็จะไม่มีทางรู้จักผม...
จินสืบเท้าเข้ามาย่นระยะห่าง คงไม่ต้องการให้เสียงที่ส่งผ่านถูกสายลมพัดพาไปจนเข้าไปไม่ถึงหัวใจคนฟัง
เอาเป็นว่า... ไม่ต้องกำหนดสามเดือน เมื่อไหร่ที่คุณแน่ใจ ก็เมื่อนั้น ส่วนผม ผมยินดีเสี่ยงตั้งแต่วินาทีนี้ คุณเรียกผมว่าคนรักของคุณได้เลย แต่ผมจะเรียกคุณแบบนั้น ก็ต่อเมื่อคุณอนุญาต
แล้วเมื่อถึงวันนั้น...ผมขอจูบหวานๆ จากคุณด้วยนะคาเมะ
นี่ใช่มั้ยวาจาของคนที่วนเวียนในวงการธุรกิจ คนขายผ้าม่านเล็กๆ ถึงได้พ่ายยับระเนระนาดไม่เป็นท่า
คนบ้า...จะจูบยังไงให้มันหวาน
ลมหนาวเวลาสิบเก้านาฬิกา หนาวเสียดอกจนคาเมะเริ่มเสียดายไออุ่นที่เพิ่งเดินจากไป
ลมหายใจร้อนที่อังในมือ สร้างความอุ่นซ่านได้ไม่ทั่วกายถึงปลายนิ้วเหมือนอยู่ในอ้อมกอดคนลามกแสนเจ้าเล่ห์ขี้ลวนลามนั่นสักนิด
อยากจะยอมให้จะตาย ผมรักคุณ ได้ยินมั้ยคุณจิน
.....................................................................................................................................................................
เออ ไอ้จิน ไม่ต้องให้คาเมะเขามาถ่ายซ่อมแล้วนะ ฉันคุยกับคนตัดต่อกับคุณยามะพีรู้เรื่องแล้ว
ยูอิจิตบบ่าจินที่นั่งทำหน้าเซ็งเป็นลาบาดอร์อดข้าว
เป็นไรวะ คิดงานไม่ออกหรือ
จินยื่นกระดาษขนาดเอสี่ปึกหนึ่งยื่นให้ยูอิจิแทนคำตอบ
โห คืนเดียวแกคิดได้เร็วขนาดนี้เลย เว้ยเฮ้ย มีสองแบบให้เลือกด้วย เออ เดี๋ยวฉันไปเสนอเขาให้ หน้าตูบขนาดนี้อยู่หลังโต๊ะไปเหอะ
ยูอิจิจากไปแล้วพร้อมผลงานชิ้นที่จินปั่นมาทั้งคืน
ไม่ใช่ว่าขยัน แต่เพราะเซ็งจัดจนหลับไม่ลงต่างหาก
สองตัวตนในตัวเองมันตีกันจนยุ่ง จิตฝ่ายชั่วมันคอยหาวิธีเลี่ยงบาลี แต่จิตฝ่ายดีมันสั่งให้ซื่อตรง
ถ้าทำดี ข้อเสียคืออด และอดแบบไม่มีกำหนดเวลา
แต่ถ้าจะชั่ว ข้อเสียคือ ถ้าควบคุมไม่อยู่ความเชื่อมั่นของคาเมะก็หาย
ถ้าไม่รักพ่อจะปล้ำซะตั้งแต่วันแรก!
คาเมะนะคาเมะ ทำกับจินได้...
ไม่นึกรัก ไม่อยากให้จิน รัก บ้างเลยเชียว
.........................................................................................................................................................................
ใช่แต่จินที่นอนไม่หลับ เจ้าของเงื่อนไขเองก็นั่งสะสางบัญชีของเดือนนี้ด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม กระทั่งมีคนเอามือมาปัดป่ายตรงหน้ายังไม่รู้สึกตัว...จนต้องเข้าชาร์ตด้วยมาตรการขั้นร้ายแรง
โอ๊ย ฮิคารุ จี้เอวพี่ทำไม เดี๋ยวจี้คืนนะ
คาเมะตั้งนิ้วชี้รอกะเอาคืนเป็นแม่นมั่น เห็นท่าอย่างนั้นคนหน้าอ่อนจึงชูสองมือเป็นการยอมแพ้
ก็พี่คาเมะเอาแต่ใจลอย ฮิคารุเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ได้ยิน
ใครว่าไม่ได้ยิน เห็นฮิคารุไม่พูดอะไรก็เลยไม่ได้ตอบเท่านั้นเอง ก็รอฟังอยู่
หืม แก้ตัว ไม่ต้องเลย พี่คาเมะโกหกทีเด็กสามขวบยังจับได้เลย
เวอร์
จริงๆ พี่จุนโนะยังบอกเลย อย่างพี่คาเมะจะตามพี่จินทันหรือเปล่า
เหมือนเป็นประโยคมัจจุราช คำพูดของฮิคารุประโยคนี้ถึงก้องกังวานสะท้านใจ...
ทำไม... มันจะแย่อย่างนั้นเลยหรือ เสียงของคาเมะระโหยโรยกำลัง
ฮ่ะๆ คิดมากล่ะสิ ไม่หรอก ไม่แย่หรอกครับ พี่จินไม่ใช่คนชอบทำร้ายคนอื่น ถึงตามทันไม่ทันพี่คาเมะก็จะไม่เสียใจหรอกครับ
แต่พี่ไม่ชอบเลยนะ
ไม่ชอบอะไรครับ คราวนี้ฮิคารุเริ่มตกใจ ก็ถ้าเกิดพี่คาเมะไม่ชอบพี่จิน พี่จินคนดีซี้พี่จุนโนะก็อกหักแย่
อยู่กับเขาพี่รู้สึกเหมือนตัวเองถูกหลอกล่อตลอดเวลา ยิ่งนับวัน มันก็เต็มใจให้ถูกหลอกขึ้นทุกที
แล้วคาเมะก็จมหน้าลงกองบัญชีบนโต๊ะไปเลย ฮิคารุทีเพิ่งเริ่มรู้สึกว่าปัญหานี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ ก็ชักทำตัวไม่ถูกขึ้นมา
พี่คาเมะ พี่คาเมะเป็นไรมากมั้ยครับ
พี่อยากจูบเขาจังเลยฮิคารุ...
ไม่รู้ว่าคนพูดเพ้อมาอารมณ์ไหน เป็นเวอร์ชั่นที่ฮิคารุไม่เคยเจอะเจอเสียด้วย คาเมะผู้แสนเรื่องมากกับความรัก เปิดไซเรนป้องกันตัวตลอด คนที่ทำแต่งานๆๆๆ หาเลี้ยงพ่อ ตอนนี้พี่คาเมะเป็นอะไรไปแล้ว พี่จินทำอะไรทำไมพี่คาเมะเป็นแบบนี้
ตอนตัวเองจีบพี่จุนโนะ ฮิคารุยังไม่หลุดขนาดนี้
ขนาดทั้งไหลทั้งหลงแทบตาย ยังเพ้อใส่แต่หมอนข้างไม่เพ้อใส่คนอื่นเลย
กริ๊ง กริ๊ง
โทรศัพท์รุ่นเดอะกรีดเสียงร้องแสบแก้วหูจนคาเมะสะดุ้งตื่นมารับ
ครับผม ผ้าม่านเคเคครับ
ผมเองคาเมะ
คะ ครับ คุณจิน?
แหม แค่นี้จำเสียงไม่ได้หรือ น่าน้อยใจจัง
สำหรับคนที่อยู่ข้างๆ อย่างฮิคารุ ถึงไม่ได้ยินว่าปลายสายพูดอะไรมา แต่พอดูจากท่าทีของพี่คาเมะแล้ว... พี่จินชัวร์
เล่นกระพริบตาถี่ยิบ สองแก้มล่ะแดงซ่านขึ้นมาเลย ...ขอเขยิบเข้าไปฟังด้วยนะครับ
จะเที่ยงแล้ว เดี๋ยวผมไปรับกินมื้อเที่ยงกัน...นะ
ครับ
เห็นไอ้จุนโนะบอกว่าฮิคารุไปหาหรือ ชวนมากินด้วยกันก็ได้นะ
ครับ
แล้วบ่ายนี้ผมว่าง ไปรับพ่อคุณกลับบ้านด้วยนะ
ครับ
อื้ม คาเมะรักจินนะ
ครับ .......เฮ่ย เปล่านะ
เฮ้อ...ไม่รักก็ไม่รัก รักขึ้นมาเมื่อไหร่บอกผมด้วยนะครับ
และแล้วจินก็จากไปอย่างสงบ
น้ำเสียงในประโยคสุดท้ายฟังเฉยๆ จนคาเมะตีความไม่ถูกว่าอีกฝ่ายพูดด้วยอารมณ์ไหน ...แบบนี้ไงเล่าที่ไม่ชอบ
เหมือนจะเจ็บก็ไม่เชิง หยอกเล่นก็ไม่ใช่
เขาควรจะคิดมากหรือปล่อยผ่านไปก็ไม่รู้
อืม...พี่จินมาแนวแปลกแฮะ ฮิคารุที่รู้จักจินดีกว่าคาเมะนิดหน่อยเอามือลูบคางทำท่าพินิจพิเคราะห์
แปลกยังไงฮิคารุ นี่ก็บ้าจี้ถึงกับเขยิบเก้าอี้เข้ามาเพื่อตั้งใจฟัง
ก็พี่จิน... ชอบเอาชนะจะตาย นึกว่าจะตื๊อจนพี่คาเมะยอมจนได้ซะอีก
นั่นสิ ตั้งแต่เมื่อวาน...
เออ แปลกดีแฮะ เพราะพี่คาเมะแน่เลย ทำให้พี่จินเปลี่ยนไป
ฮิคารุยัง
ชอบจินเวอร์ชั่นนี้จัง
หื่นและเจ้าเล่ห์สุดๆ