Storythai

Korean Fiction
มันไม่บั่นทอนแล้วครับพี่น้อง แต่น้ำเน่าได้อีก

เดือนมกราคม เดือนวิปโยคของฉัน (ที่จะบัดซบต่อเนื่องไปถึงกุมภาพันธ์)
ไปอ่านกันเถอะค่ะ

Part 3

ความรู้สึกจะขาดใจมันเป็นอย่างนี้เองครับ

ผมไม่รู้หรอกครับว่ายังพีเจ็บตรงไหนบ้าง ก็เขาดูทรมานไปทั้งตัว หน้างี้เขียว ตัวงอ แล้วก็หายใจฟืดฟาดเหมือนอากาศไม่เข้าปอด ผมนั่งมองแล้วก็จะขาดใจตาม ในรถพยาบาลแคบๆ ผมพยายามซุกตัวอยู่มุมรถไม่ให้เกะกะการทำงานของใคร

แต่ผมว่าผมคิดผิดตั้งแต่กระโดดขึ้นรถมาด้วยแล้วล่ะครับ นอกจากภาวนาผมทำอะไรไม่ได้สักอย่าง

เกาหลีเป็นประเทศเจริญแล้วครับ มีโรงพยาบาลผุดอยู่ทุกซอกตรอกถนน รถราทุกคันก็ยินดีเปิดทางให้ ตั้งแต่ยังพีล้มจนมาถึงโรงพยาบาลผมคิดว่าไม่เกินเจ็ดนาที ไม่น่ามีปัญหาคนไข้มาถึงมือหมอช้าเกินไปนะครับ

ตอนนี้ผมก็ทำได้แต่ภาวนาจริงๆ

อ่อ ต้องปลอบใจคนข้างตัวด้วยครับ ไอ้นี่ดูจะขาดใจเสียก่อนยังพีอีก

ถ้ายังพีเป็นอะไรไป...

ไม่เป็นอะไรหรอกน่า ยังพีของนายหนังเหนียวจะตาย เชื่อฉันดิ

ผมเชื่อมั่นอย่างนั้นครับ เพราะส่วนใหญ่คนที่เจ็บออดๆ แอดๆ มักจะไม่ค่อยตายหรอกครับ อยู่ได้อยู่ดี คนแข็งแรงอย่างผมต่างหาก บทจะตายมันก็ตายเอาซะดื้อๆ อายุไขเฉลี่ยสั้นกว่าซะอีก ด้วยตรรกะนี้น้องยังพีจะไม่เป็นอะไรไปแน่นอนครับ

อย่างมาก...ก็ความจำเสื่อมชั่วคราว

แต่คงไม่หรอกมั้งครับ โรคเยอะขนาดนี้แล้วความจะเสื่อมอีกก็คงโชคร้ายเกินไปหน่อย

ทำใจให้สบายนะ ฉันปากศักดิ์สิทธิ์ บอกว่าหายเดี๋ยวก็ต้องหาย...

นี่มันจะเชื่อผมมั้ยครับเนี่ย

น่าจะเชื่อบ้างนะครับ ดูมันสงบลงจากเมื่อกี้นิดหนึ่ง

โอ๊ะ นั่น คุณลีมินยูวิ่งกระหืดกระหอบมาแล้วครับ คงหาที่จอดรถอยู่มั้งครับเลยเพิ่งมา เพราะผมเห็นอยู่ว่ารถคุณลีมินยูขับตามรถพยาบาลมาติดๆ อันที่จริงคุณลีมินยูเขาก็จะขึ้นรถพยาบาลมาด้วยล่ะนะครับ แต่ทีนี้ไอ้จึงซุกมันมองเหมือนจะฆ่า คุณลีมินยูเลยต้องขับรถตามมาทีหลังคนเดียว

ยังพีเป็นยังไงบ้าง

ตอนนี้อยู่ในห้องฉุกเฉินครับ- เฮ่ย!

เพราะแก! ไอ้จึงซุกมันแล่นมาต่อยคุณลีมินยูจนหน้าหันเลยครับ แล้วจะตามเข้าไปซ้ำด้วย

ไอ้จึงซุก อย่านะเว่ย

มันไม่ฟังผมเลยครับตามไปคร่อมคุณลีต่อยซ้ายต่อยขวา นั่น โดนถีบออกมาเลย

คุณมินยู จึงซุก หยุดเถอะ

ให้ตายสิครับ ถังน้ำแถวนี้ก็ไม่มีเอามาสาดให้ห้ามหมากัดก็ไม่ได้

บอกให้หยุดไง

เว้ย! ผมจะทำยังไงกับหมาบ้าสองตัวนี้ดีครับ ขืนเอาตัวไปขวางโดนลูกหลงแหงๆ จะปล่อยให้มันกัดกันจนเหนื่อยไปเองผมก็อายคนอื่นเล็กๆ

จึงซุก นี่ หยุดเหอะ

โอ๊ย...ทำไงดีครับ บีบคอกันใหญ่แล้ว ไอ้วิธีที่คิดออกก็โคตรหน่อมแน้มเลยด้วย แต่... เออ ลองดูก็ได้วะ

โอ๊ย...ช่วยด้วย มันจะเห็นมั้ยครับว่าผมเป็นลม

ช่วยด้วย... จึงซุก

คาเมะ! แต่ดูเหมือนคุณลีมินยูจะเห็นก่อนนะครับ

คาเมะ! นายเป็นอะไร

เป็นบ้าโว้ย หยุดต่อยกันซะทีได้มั้ยไอ้หมาบ้า

ฉันหน้ามืด...

มืดสุดๆ ปัญญามืดจนต้องกระแดะสำออยอยู่เนี่ย

คาเมะคุณเป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ

ถอยไป ไม่ต้องยุ่ง! โอ้... จินจึงซุกเวอร์ชั่นโหด ผลักคุณลีมินยูซะกระเด็นเลยครับ

นายค่อยๆ ลุกนะ มันเข้ามาประคองผมครับ ผมควรจะทำตัวอ่อนแบบไหนดีล่ะ กลัวมันจะรู้จังว่าผมเฟค แต่ดูๆ แล้วมันก็เชื่อผมนะครับ วันนี้มันดูเชื่อคนง่ายเป็นพิเศษ

ไหวมั้ย นายกลับบ้านก่อนดีกว่า เดี๋ยวฉันไปส่ง

ไม่ๆ ถ้ากลับฉันก็อยู่คนเดียวสิ ใครจะดูฉันล่ะ อยู่นี่ดีกว่า ทั้งหมอทั้งพยาบาลเต็มไปหมด ฮู้ย...โคตรจั๊กจี้กับเหตุผลของตัวเองเลยครับ จริงๆ ก็คือขืนกลับใครจะห้ามพวกแกสองคนล่ะฟะ

งั้นนายนอนลงก่อนแล้วกันนะ

มันลากผมไปตรงเก้าอี้ยาวที่มีเบาะหุ้มครับ แล้วก็จัดแจงท่านอนให้ผมเรียบร้อย ทีแรกมันให้ผมนอนหงายยกเท้าขึ้นสูงกว่าหัว แต่อีกทีมันเปลี่ยนใจให้ผมนอนตะแคง มันว่านอนหงายเดี๋ยวผมหายใจไม่สะดวก

ฉันนึกว่านายไข้ลดแล้วซะอีก นี่นายปวดหัวอยู่หรือเปล่า

เอ่อ...ก็... ก็นิดหน่อย เอ่... หรือผมจะบอกว่าปวดมากดีครับ มันจะได้นึกไม่ออกว่าต่อยกันค้างไว้อยู่

นิดหน่อยอะไร ทำหน้าเหยเกแบบนี้น่ะ ฮะ

เอ่อ...นอนพักแป๊บเดียวคงหาย นายอย่าไปไหนแล้วกัน นะ

สองเด้งมันไปเลยครับ จินจึงซุกต้องเฝ้าผมไม่ไปหาเรื่องคุณลีมินยู ส่วนคุณลีมินยูเห็นผมอ้อนไอ้จึงซุกอย่างนี้ก็คงเชื่อที่ปาร์กยังพีพูดไว้เรื่องที่ผมชอบไอ้จึงซุกมัน ขอแค่ผมอย่าอ้วกออกมาก่อนก็พอ

เหมือนจึงซุกมันรู้ใจผมยังไงไม่รู้ครับ เออ มีมาลูบพงลูบผมด้วย ดีมาก!

มันทำซะผมไม่กล้ามองหน้าคุณลีมินยูเลยครับ

เฮ้อ...แล้วแบบนี้จะไม่ให้ผมคิดได้ไงครับว่าเหมือนเป็นตัวแทนของใครอยู่ ในเมื่อผมกำลังใช้สิทธิ์แทนคนๆ นั้น

โควตาความอนาทรของมันมีให้ผมวันนี้เยอะจนผมชักกลัวๆ

แต่เคยได้ยินมั้ยครับ... ของที่ไม่ใช่ของเรา ยังไงก็ไม่ใช่ ถึงได้มาด้วยความบังเอิญหรืออะไรก็แล้วแต่ สุดท้ายก็ต้องคืน

แล้วถ้าถึงวันนั้น ผมดันเคยตัวจนคิดไปว่าเป็นของผมขึ้นมาจะทำไงล่ะครับ ว่าไม่ได้เหมือนกันนะเนี่ย

ผมคงต้องรีบแข็งแรงให้เหมือนเดิมแล้วล่ะครับ ก่อนจะอ่อนแอ...จนชิน

คิดอะไรอยู่ คิ้วจะผูกโบว์ได้อยู่แล้วนะ

ฟังเสียงมันสิครับ เคยหรือที่มันจะใช้น้ำเสียงอ่อนโยนอย่างนี้กับผม

เดี๋ยวฉันยืมนาฬิกาปลุกหน่อย ของฉันถ่านหมด

หืม พรุ่งนี้จะตื่นเช้าหรือ

อืม จะไปทำงาน

อะไร หายแล้วหรือไงนายน่ะ อวดเก่งไม่เข้าเรื่อง แน้ มีมาเอานิ้วดีดขมับผมเบาๆ ล้อเล่นจุ๋งจิ๋ง

ก็เดี๋ยวฉันจะลาหยุดวันปีใหม่อีก เพราะงั้นพรุ่งนี้ควรจะไปทำงาน อาจจะต้องทำโอทีเพิ่มด้วยซ้ำไป

แล้วไหวหรือไง

ไหวดิ ร่างกายฉันเหมือนเหล็กไหลนะขอบอก

เหล็กขึ้นสนิมน่ะหรือ

เออ วันนี้ก็พักขูดสนิมแล้วไง พรุ่งนี้ตื่นมาฉันไม่หายให้นายไล่เตะเลย

มันยักคิ้วมาดหมายราวกับจะวางแผนว่าจะเตะผมท่าไหนแน่ะครับ หึ มันน่ะไม่รู้อะไร คนอย่างผมใจเป็นนายกายเป็นขี้ข้า ลองผมสั่งให้ไหวกล้ามเนื้อเส้นประสาทมันไม่กล้าขัดหรอกครับ คิมคาเมะซะอย่าง

เออ...สนิมกินถึงเนื้อในเมื่อไหร่อย่ามาร้องให้ช่วยแล้วกัน

เอ๊ะ! มันเปรียบเปรยอะไรของมัน ไม่เห็นจะเข้าใจเลย

สนิมกินถึงเนื้อใน ผมคือเหล็ก ไข้คือสนิม แล้ว...สนิมกินเนื้อใน อ่า...หมายถึงไวรัสจะแพร่กระจายทั่วตัวหรือครับ โหย...ทำไมแช่งกันแรงอย่างนี้อ่ะ

นายนั่นแหละ ขอให้สนิมกินเนื้อใน! ชิ

มันอึ้งเล็กๆ ครับ เป็นไงล่ะ แช่งผมก่อนดีนัก เชอะ แล้วมาทำเป็นส่งสายตาแปลกๆ คงจะคิดเถียงไม่ออกอ่ะดิ อิโธ่...

ถ้าอยากให้เป็นอย่างนั้นก็เตรียมใจไว้ สนิมกินเนื้อในฉันเมื่อไหร่...เดือดร้อนถึงนายแน่

โว้ย... นี่นอกจากแช่งแล้วมันยังขู่อีกนะครับ คนอะไรนิสัยไม่ดีสุดๆ ไอ้ที่ซาบซึ้งเมื่อกี้โมฆะ

วันไหนมันอ่อนโยนใจดีกับผม วันนี้ผู้หญิงเกาหลีคงเลิกใส่ส้นสูงกันทั้งประเทศแหละครับ

ขอให้ไวรัสแพร่กระจายทั่วตัวมันเร็วๆ เลย เพี้ยง... สนิมกินให้พรุนไปเลยไป

.................

....................

ดูเหมือนผมจะหลับไปครับ ไฟมืดเชียว

ไม่ใช่มืดทั้งหมดนะครับ แต่มืดแล้วก็สว่างเป็นหย่อมๆ หย่อมผมมืด หย่อมคุณลีมินยูที่ยืนเกาะประตูห้องฉุกเฉินอยู่สว่าง เป็นตัวอย่างการประหยัดที่ดีนะครับโรงพยาบาลนี้ ว่าแต่ไอ้จึงซุกมันไปซุกอยู่หย่อมไหนล่ะครับ ปล่อยให้คุณลีมินยูมาห่วงน้องยังพีเกินหน้ามันได้ยังไง

ไง หายปวดหัวรึยัง

โอ้ มันอยู่เหนือหัวผมนี่เองครับ ในลักษณะนี้...ดูเหมือนผมจะนอนตักมันอยู่ครับ

หายแล้ว ไม่ได้ปวดตั้งแต่แรกแล้วอ่ะนะ นี่ยังพียังไม่ออกมาอีกหรือ

ยัง มันถอนใจเฮือกเบ้อเริ่มเลยครับ

นานแค่ไหนแล้วล่ะ ผมไม่รอให้มันตอบหรอกครับ จับแขนมันบิดดูนาฬิกาข้อมือดิจิตอลเรืองแสงนับเอาเองท่าจะไวกว่า

โห เกือบสามชั่วโมงแล้วนี่

มันไม่พูดอะไรครับ ส่งแต่สายตาอ้อนล้ามาให้ลูกเดียว มันคงห่วงจนเหนื่อยน่ะครับ

คุณหมอ!

โอ๊ะ มีคุณหมอออกมาจากห้องฉุกเฉินแล้วครับ คุณลิมินยูก็เกี่ยวแขนเป็นการเรียบร้อย ส่วนผมก็รีบกระโดดตัวออกจากไอ้จึงซุกก่อนที่มันจะลุกขึ้นแล้วทำผมเทลงไปกับพื้น

คุณหมอครับ คนไข้เป็นยังไงบ้างครับ สามเสียงร้องประสานกันยังกับมีคนมากำกับบทให้แน่ะครับ ทุกคำตรงเดี๊ยะยังกับซ้อมมาเลย

คุณหมอก็ทำเล่นตัวค่อยๆ ปลดผ้าปิดจมูกแล้วส่ายหน้าช้าๆ ครับ ทำเร็วพูดเร็วกว่านี้คงกลัวพวกผมไม่เร้าใจ

ไม่ทราบว่าใครเป็นญาติของคนไข้ครับ

ก็ทั้งหมดนี่แหละครับหมอ ผมชิงตอบก่อนที่ใครจะชิงสิทธิ์ความเป็นญาติเหนือญาติ

หมอต้อง...คือ...ทางเราได้พยายามเต็มที่แล้ว

โอ้ว ไม่นะครับ ประโยคนี้ประโยคต้องห้าม

เดี๋ยวหมอ ญาติของพวกผมชื่อปาร์กยังพีครับ ไม่ทราบว่าคนไข้ของหมอชื่อปาร์กยังพีหรือเปล่า ผู้ชายหนุ่มๆ ตัวบางๆ ผิวสีน้ำผึ้งน่ะครับ

อันนี้ผมต้องถามให้ชัวร์ก่อนครับ หลายกรณีแล้วที่ไม่คุยกันให้รู้แน่ก็หลั่งน้ำตาฟรี จุดนี้ผมไม่ยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาดเลยครับ เสียอะไรก็เสียได้ แต่เสียโง่ให้คนแปลกหน้านี่ผมไม่ยอมครับ

เอ่อ ถ้าอย่างนั้น หมอต้อง...หมอ...เสียใจด้วยนะครับ

ไม่จริง ไม่จริงใช่มั้ยหมอ จึงซุกถามเสียงสั่น ไอ้นี่ก็ไม่เคยรอฟังใครเขาพูดให้จบประโยคเล้ย... คุณลีมินยูก็พอกันครับเริ่มช็อกไปแล้วน่ะ

จริงครับ จริงอะไรล่ะหมอ

เพราะคนไข้ของหมอชื่อยุงบินชุม เป็นตาแก่ที่เสียชีวิตเพราะเมาแล้วขับ ถ้าคุณไม่ใช่ญาติเขายังไงหมอขอตัวก่อนนะครับ หมอเสียใจด้วย

ไอ้เวร แล้วจะมาเสียใจด้วยทำแหลนอะไรวะ ในวงเล็บ-แหลนเป็นหนึ่งในกรีฑาประเภทลาน

เดี๋ยวหมอ แล้วหมอที่รักษาปาร์กยังพีเป็นใครรูปร่างหน้าตายังไงครับ พวกเราจะได้คว้าไม่ผิดตัว

มันทำท่าคิดนานครับ เดี๋ยวพ่อยันโครมสักรอบดีมั้ยเนี่ย ห้องฉุกเฉินเล็กเท่าตู้รถไฟฟ้าไม่เห็นกันจะถีบให้ไปทำเลสิคเดี๋ยวนี้เลย

หมอของคุณปาร์กยังพีคือหมอยาวจังโนะครับ ตัวสูงๆ หน้าตี๋ๆ เป็นหมอบรรจุใหม่ ยังไง...ก็ทำใจเอาไว้ด้วยนะครับ

เฮ้ย ไอ้จึงซุก อย่า!

อันที่จริงผมก็ร้องห้ามไปงั้นแหละครับ ไอ้หมอหมาพูดจากวนส้นนี่รับขาหมูไปสักขาสองขาก็ท่าจะดี คนเขากำลังเครียดพูดจาได้สร้างสรรค์ให้กำลังใจกันจริงๆ อย่าให้รู้นะครับว่ามันจบสถาบันไหน

ผมว่าเราเข้าไปดูกันเลยดีกว่า นี่มันนานมากแล้ว คุณลีมินยูเสนอความคิดเห็นครับ ซึ่งผมว่าออกจะเป็นความคิดที่ขาดความสุขุมใจเย็นอย่างที่เขาเป็นทีเดียว

เพิ่งคิดได้หรือ แล้วก็เป็นไอ้จึงซุกครับที่เลือดร้อนกว่าใคร ผลักประตูห้องฉุกเฉินเข้าไปแทบกระแทกหน้าพยาบาลที่เดินสวนออกมาเลย

แล้วผมจะยืนอยู่ทำไมละครับ เขาเข้าไปผมก็ต้องตามสิ

ยังพี สองหนุ่มทะเล่อทะล่าเข้าไปหาเตียงที่ถูกเข็นออกมาพอดีครับ เตียงนี้ไม่มีการเอาผ้ามาคลุมหน้าให้เกิดการเข้าใจผิดระลอกสอง ทำให้เห็นสีหน้าซีดๆ บนผิวคล้ำหมองของปาร์กยังพีชัดเจน

โถ น้ำนวลที่เคยมีเผือดหายไปซะผมใจหายตาม

พี่ชาย...

ปาร์กยังพีไม่แค่เพ้อหาอย่างเดียวครับ แต่ยกมืออันอ่อนแรงของเขาปัดป่ายอากาศตรงหน้าด้วย ทั้งคุณลีมินยูและจินจึงซุกก็เข้าไปคว้ามือไว้คนละข้าง

ปาร์กยังพีเขาก็มีแค่สองมือน่ะนะครับ จุดนี้ผมก็ต้องยืนอยู่เฉยๆ จะแล่นเข้าไปกุมเท้าเขาก็กระไร

ยังพี คุณต้องไม่เป็นอะไรนะ

ยังพี พี่ขอโทษ

ผมจะบอกพวกเขายังไงดีครับว่าสิ่งที่พวกเขาทำอยู่มันขัดขวางการทำงานของบุรุษพยาบาล แต่ดูท่าคุณบุรุษพยาบาลเขาเข้าใจครับ คงเจอแบบนี้มาจนชิน เลยยืนรอให้พวกเขารู้ตัวกันเอง

จึงซุก คุณลีมินยูครับ ให้เขาพายังพีไปที่ห้องอื่นก่อนแล้วกันครับ ตรงนี้มันขวางทางเดินนะผมว่า

ผมดูเป็นคนไร้หัวใจมั้ยครับ ผมก็เป็นห่วงเขานะครับปาร์กยังพีน่ะ แต่ผม...เอาเป็นว่าถ้าให้ปาร์กยังพีได้ไปนอนบนเตียงที่ไหนสักที่คงดีกว่า จริงมั้ยครับ แล้วถึงตอนนั้นจะจับมือเอานิ้วเกลี่ยปอยผมหรืออะไรก็คงทำได้สะดวกโยธิน

ระหว่างที่ผมหลับ คุณลีมินยูได้ติดต่อห้องพิเศษไว้ให้น้องชายของเขาเรียบร้อย ด้วยเม็ดเงินของตระกูลลีเรื่องนี้จึงไม่เป็นปัญหา พอปาร์กยังพีถูกเข็นให้มานอนในห้องหรูราวห้องพักโรงแรมเสร็จ คุณหมอยาวจังโนะก็ตามเข้ามาดูๆ ผมว่าหมอเพิ่งบรรจุใหม่คนนี้ก็ดูคล่องแคล่วดีนะครับ ไม่น่าห่วงอะไรอย่างที่ไอ้หมอกวนส้นคนก่อนมันแช่งชัก

น้องของผมไม่เป็นอะไรมากแน่นะครับหมอ

ยังพีของผมเขาไม่เป็นอะไรมากแน่นะครับ

คุณหมอยาวยิ้มตาตี่พยักหน้ารับเป็นการใหญ่ แล้วก็บรรยายอาการที่ปาร์กยังพีเป็นโดยละเอียด ศัพท์แพทย์มหาศาลจนผมฟังไม่รู้เรื่องเข้าหูซ้ายทะลุออกหูซ้ายเหมือนเดิม จับความได้เพียงปาร์กยังพีพักผ่อนน้อย เครียด ส่งผลให้ระบบในร่างกายที่โคตรจะอ่อนแอรวนเรจนช็อก ตับ ปอด เซี่ยงจี๊ หัวใจหวิดจะวายได้ทุกส่วน

เอ...ไม่ทราบว่าคุณปาร์กเขามีแฟนหรือยังครับ

อุ้ย หมอยาว จู่ๆ วกมาถามคำถามอะไรพิฆาตแบบนี้ ไอ้ที่ดีๆ มาเมื่อกี้จะติดลบวูบเอานะหมอ

ฮะๆ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ คือจากอาการ ผมว่าสภาพจิตใจของคนไข้ค่อนข้างบอบช้ำน่ะครับ สาเหตุอาจมาจากเรื่องพวกนี้ อ่า...ถ้าทราบสาเหตุของอาการ การรักษาจะง่ายขึ้นน่ะครับ

เหตุผลสลิดสุดๆ เชื่อก็เขางอกแล้วครับ ผมว่าไอ้หมอยาวจังโนะนี่มันชักยังไงๆ แล้วนะครับเนี่ย อยู่ๆ มาถามเรื่องส่วนตัวของคนไข้ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกะมันซะหน่อย ดวงตามันก็แพรวพราวแปลกๆ ผมว่ามันต้องเป็นพวกหมอชีกอแน่เลยครับ คงกะจีบยังพีคนหน้าซีดแต่ยังสวยแหงแซะ

ผมเอง

คิดว่าเสียงใครหรือครับ เสียงผมเอง! ตัดปัญหาไงครับ หึหึ แล้วใครจะกล้าเถียงล่ะครับ ไอ้จึงซุกมันโดนหักอกอย่างนั้นคงไม่กล้าบอกว่ายังพีเป็นแฟนมัน ส่วนคุณลีมินยูคงไม่กล้าค้านหักหน้าผมอยู่แล้ว

ยังพีเป็นแฟนผมครับ คนนี้เป็นพี่ชาย คนนี้เป็นเพื่อน หายข้องใจนะครับคุณหมอยาว

แหม่...ไอ้หมอยาวมันทำหน้าไม่เชื่อครับ ก็ช่างหัวมันสิ เพราะต่อให้มันไม่เชื่อผมก็จะกันท่ายังพีสมหน้าที่แฟนให้เหมือนเลย

ว่าแล้วก็ขอไปนั่งบนเตียงเอานิ้วเกลี่ยแก้มคนป่วยให้สมบทบาทเสียหน่อย

จุดนี้ไอ้จึงซุกคงไม่ถีบผมกระเด็นนะครับ มันคงไม่เซ่อว่าผมแค่ทำตัวเป็นไม้กันหมา (ขายาว)

แต่เจ้าสุนัขที่โดนแย่งกระดูกไปซึ่งๆ หน้ากลับยิ้มล้อเลียนใส่ไม้อย่างผมเหมือนไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่

หรือครับ... แหม หมอเลยชวดหมด ทั้วคุณปาร์ก ทั้งคุณตัวเล็ก ฮะๆ หมอขอตัวก่อนแล้วกันครับ

เฮ่ย นี่มันหมอหรือหม้อวะ กลับมานี่เลยนะเว่ย มันหยามผมว่าตัวเล็กด้วยครับ ปล่อยไว้ทำพันธุ์ไม่ได้ อย่าให้รู้นะว่าบ้านเกิดมันอยู่ไหน

คาเมะใจเย็น

ไม่เย็นเว่ย มันต้องตาย ถ้าไม่รู้เมื่อกี้มันขยิบตาให้ฉันด้วยนะเว้ยไอ้หมอหม้อนั่น