Korean Fiction 4
ฟิกน่ะไม่บั่นทอนแล้วค่ะ แต่จิตใจคนแต่งนี่สิคะ
เฮ้อ...ไปอ่านเถอะค่ะ อย่างเคยนะคะ ไร้การตรวจปรู๊ฟ ไร้การอ่านทวน ตรงไหนสะดุดก็ด่าว่ามาเถอะค่ะ
ป.ล. แด่จินที่รัก ฉันรักคุณ กลับมาซะทีนะคะ
Part 4
หลังจากเก็บโจ๊กเรียบร้อยแล้ว ดูเหมือนคอนแทคเลนส์ของผมจะกลับเข้าที่พอดีครับเลย หายเจ็บไปได้หน่อยแค่เคืองนิดๆ เท่านั้น
เมื่อมองเห็นได้ปกติผมก็คิดขึ้นมาได้พลันว่าไม่ควรอยู่รบกวนการปลอบอกปลอบใจของใครบางคู่ ก็ไอ้จึงซุกน่ะสิครับ ลูบหลังยังพีไปก็ปรายตาทำหน้ากระอักกระอ่วนมองมาทางผมอยู่นั่น สงสัยคงพยายามทำสัญญาณให้ผมอย่าอยู่เกะกะมันกับยังพี
ได้ ผมจัดให้ ใครเขาอยากจะอยู่ดูมันกับว่าที่แฟนมันล่ะครับผมคนหนึ่งล่ะไม่เอา เห็นจนเบื่อ
เพราะฉะนั้นสิ่งที่ควรจะทำมากกว่าคือการตามคุณลีมินยูไปใช่มั้ยล่ะครับ ถูกต้องตามหลักซีรี่ส์ทุกเรื่อง
โอ๊ะ ลืมไป ผมเล่าให้ฟังหรือยังครับว่าช่วงที่ผมมะงุมมะงาหราเก็บโจ๊ก คุณลีมินยูเขาเดินกึ่งวิ่งผ่านหน้าผมออกจากห้องนี้ไปแล้ว
นั้นล่ะครับ เพราะงั้นผมควรตามไปเสียหน่อยใช่มั้ย อีกอย่าง...จะได้เลิกทำตัวเป็นส่วนเกินในห้อง 1216 ด้วย
เว้ยเฮ้ย...นี่คุณลีมินยูเขาไปไหนแล้วเนี่ย... จะกลับไปแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้
อย่าได้ไปไหนไกลเลยครับ ผมกับคุณลีมินยูไม่ได้สนิทกันมากพอที่ผมจะรู้ว่าเขามีความหลังกับสถานที่ไหนบ้าง ถ้าเขาจะไปทอดอารมณ์พระรองทำมิวสิคตากฝนผมก็ตามหาเขาไม่ถูกหรอกครับ
เอ่อ ค่อยยังชั่ว อยู่คุยกับบุรุษพยาบาลอยู่หน้าลิฟต์นี่เอง
คุณลีมิน อ่าวเฮ่ย ไปไหนอีกแล้วฟะ
คุณลีมินยูเดินดุ่ยๆ หน้าตุ่ยๆ ปานคนกำลังจะส่งเรื่องไปฟ้องศาลเลยครับ โอ้โห วิ่งขึ้นบันดีทีละสามก้าว โอ๊ย รอผมด้วยคุณลี้!
ผู้ชายคนนี้กลายร่างเป็นหนุ่มเลือดร้อนแล้วสร้างความเหน็ดเหนื่อยให้ผมจริงๆ นะคับ ผมอยู่กับไอ้จึงซุกมาเป็นปีคิดว่าแย่แล้วยังไม่รู้สึกสูญเสียพลังงานเท่าวันนี้เลย
คุณลีมินยู นี่จะไปไหนครับเนี่ย
ผมจะเอาเรื่องมัน
ก็ตอบได้ทันควันนี่นา แสดงว่ารู้สิว่าผมวิ่งตามอยู่ โอ๊ย แล้วก็ไม่ได้คิดจะชะลอฝีเท้าลงกันมั่ง ใจคอจะเล่นตี่จับกันทั่วโรงพยาบาลใช่มั้ยเนี่ย
และแล้วคุณลีมินยูก็ไปยืนหอบเหนื่อยที่หน้าห้องใครสักคน ดูความหรูเลิศของชั้นนี้ทั้งชั้นผมว่าไม่พ้นผู้บริหารระดับสูงของที่นี่หรอกครับ
โอ้โห คุณลีมินยูเอาจริง
เอ่อ...ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรบนชั้นนี้
แพทย์ของโรงพยาบาลนี้ลวนลามคนไข้ ถ้าคุณไม่จัดการ ผมจะไปคุยกับตำรวจ
อะไรกันครับ
ท่าทีแข็งๆ ของเจ้าถิ่นดูพินอบพิเทาไปเยอะตอนที่คุณลีมินยูยกตำรวจมาขู่ ถึงออกจะงงเล็กน้อยแต่ฝ่ายนั้นก็เชิญพวกเรานั่งเก้าอี้
ดีครับ ผมล่ะเมื้อยเมื่อย แต่คุณลีดูจะไม่ยอมนั่งให้เสียเวลา
หมอที่ชื่อยาวจังโนะลวนลามน้อยชายของผม ผมต้องการให้คุณไล่เขาออก โอ้ เด็ดขาด ไม่อย่างนั้น ผมจะทำทุกวิถีทางให้โรงพยาบาลของคุณเสียหาย
เอ่อ...อะไรกันครับ หมอยาวน่ะหรือครับทำอย่างนั้น
ใช่ เขาทำ ผมเห็นกับตา และมีพยานร่วมรู้เห็นอีกหลายคน ไม่ใช่การเข้าใจผิดแน่ๆ
ใจเย็นๆก่อนนะครับ
ไม่เย็น ถ้าคุณไม่ออกคำสั่งตอนนี้ ผมเอาจริง
อย่างไรก็ต้องมีการสืบสวนก่อนนะครับ อยู่ๆ จะให้ผมลงโทษคนของผมเลยได้ยังไง
ถ้าอย่างนั้นคุณจะมาหาว่าผมไม่เจรจาก่อนไม่ได้
แค่นั้นแหละครับคุณลีมินยูก็ออกไป เดินเข้ามาพูดเท่ๆ แล้วก็วิ่งห้อกลับลงไปข้างล่างใหม่
โถ... พูดแค่นั้นแล้วเขาจัดการอะไรได้ก็ขำแล้วคุณลีมินยู้ เปลืองแรงจริงๆ
เดี๋ยวครับ คุณลีมินยูจะไปที่ไหนอีกครับเนี่ย
คาเมะ คุณเห็นบอร์ดที่ติดรูปหมอมั้ย
ทำไมหรือครับ คุณลีคิดจะทำอะไร
เห็นรึเปล่า
น่าจะอยู่ข้างล่างนะครับ เอ่อ...มั้ง
หมอนั่นมันหมอโรคหัวใจ น่าจะอยู่ชั้นโรคหัวใจ
พูดกับตัวเองอีกสองสามคำคุณลีมินยูก็วิ่งหน้าตั้งอีกแล้วครับ คราวนี้เป็นขาลง ก็ดีครับ เหนื่อยน้อยกว่าวิ่งขึ้น แต่มันทำให้ข้อต่อเสื่อมเร็วกว่านี่นา แต่แล้วก็เบรกเอี๊ยด...
ผมละเกลียดจริงๆ พวกชอบหยุดไม่บอกล่วงหน้า แล้วยังเป็นตรงบันไดอีก ดีนะครับเนี่ยที่ผมพร้อมหยุดทุกเวลาอยู่แล้ว ...ไม่อยากบอกเลยครับว่าเดินตามหลังไอ้จึงซุกแล้วเอาหน้าชนหลังมันจนชิน ตอนนี้เลยความรู้สึกไวไม่ไปชนใครเขาอีก
อะไรครับคุณลีมินยู
หน้าห้องเมื่อกี๊ก็มีรูปติดนี่ใช่มั้ยคาเมะ
ทำเนียบผู้บริหารน่ะหรือครับ
ใช่
นั่นแหละครับ ไม่ต้องเดาผมก็หลีกทางให้คุณลีมินยูผันตัววิ่งกลับขึ้นไปใหม่ แต่คราวนี้ผมไม่ตามแล้วนะครับ คาดว่าเดี๋ยวก็คงลงมาเอง
ระหว่างนี้ผมนั่งเดาสถานการณ์ในห้อง 1216 ไปดีกว่า ไม่รู้ว่าสองคนนั้นจะตกลงเป็นแฟนกันหรือยัง...นะครับ
ในขณะที่พี่ชายที่ไม่เคยถูกคิดว่าเป็นพี่มาวิ่งๆ เพื่อเอาเรื่องให้น้องชาย
ยังพีจะเลิกคิดถึงพี่ชายคนนี้แล้วไปรับรักพี่จึงซุกนั่นหรือยัง
ไอ้จึงซุกนั่น...มันก็น่ารักดีเหมือนกันนะครับ ดูสิ คอยตามห่วงตามเอาใจขนาดนั้น ถ้าผมเป็นยังพีอาจจะใจอ่อนไปนานแล้วก็ได้
นี่ก็เทียวไล้เทียวขื่อกันมาเกือบปี
แต่...เมื่อวานผมยังได้ยินยังพีประกาศปาวๆ อยู่เลย รักพี่ชายคนเดียว
จะรัก...มากี่ปีแล้วก็ไม่รู้
เฮ้อ ปกติผมเป็นคนค่อนข้างจะเดาอะไรได้แม่นยำนะครับ แต่คนอย่างยังพีผมล่ะเดาไม่ถูก
แต่จะว่าไปอีกสองคนทั้งจึงซุกและคุณลีมินยู ตอนนี้ผมก็ไม่รู้เลยว่าพวกเขาคิดอะไรกันอยู่
ถ้าผมเป็นจิน ผมจะยังกอดยังพีได้มั้ย จะรอเพื่อให้ได้รักหรือเปล่า
และถ้าผมเป็นลีมินยู ควรจะเสียใจหรือดีใจที่น้องชายตัวเองจะหันไปหาคนอื่นซะที ไม่ต้องมามอบความรักที่ผมไม่อาจตอบสนองให้อีก
เฮ่ คุณลีมินยู คุณจะไปไหนครับ กระโดดลงบันไดทีละสี่ห้าขั้นเลยทีเดียว
ผมจะกลับโรงแรม คาเมะ...คุณช่วยผมจัดการอะไรอย่างได้มั้ย
กลับไปทำไมครับ นี่จะค่ำแล้วนะครับ
คุณช่วยพายังพีย้ายโรงพยาบาลทีนะ ผมติดต่ออีกที่หนึ่งไว้แล้ว แค่ช่วยทำเรื่องออกจากที่นี่
อะไรนะครับ
โรงพยาบาลกลางน่ะ อ้อนี่ครับบัตรเครดิตใช้จ่ายค่ารักษาของที่นี่ได้เลย ผมไปก่อนนะ ฝากดูแลยังพีด้วยนะครับ
เอ่อ...
ไม่เคยรู้สึกตกกระป๋องเท่าวันนี้เลยนะครับ ผมน่ะ
ชักสงสัยแล้วสิว่าตาลีมินยูนี่ไม่ได้คิดอะไรกับน้องชายจริงหรือ มาคิดเรื่องนี้ตอนนี้อาจจะผิดประเด็นไปนิดแต่ผมตงิดจริงๆ นะครับ
เฮ้อ...ให้ไอ้จึงซุกมันจัดการไปแล้วกัน ผมมันเป็นแต่ยกกระเป๋ากับเก็บจานเก็บช้อน เรื่องรูดบัตรไม่ค่อยสันทัดเท่าไหร่
........................................................................................................................................................................
เรื่องรูดบัตรน่ะไม่ยากเท่าขนย้ายคนป่วยตอนใกล้ค่ำหรอกครับ เพราะสรุปว่าผมจัดการติดต่อเองทุกอย่าง ก็เจ้าจึงซุกน่ะครับต้องคอยจับมือคนป่วย เพราะแอร์โรงพยาบาลดึกๆ มันหนาว...
เห็นใจว่าเพิ่งผ่านเรื่องไม่ดีมานะครับ ไม่อย่างนั้นผมนี่แหละจะไปให้ความอบอุ่นคนป่วยเอง มือหยาบกร้านจากการทำงานอย่างผมน่าจะอุ่นกว่าไอ้มือคนกินแรงชาวบ้านอย่างไอ้จึงซุกมันแน่ รับรองว่าจะส่งกระแสความอุ่นร้อนไปถึงทรวง
อย่าเข้าใจผิดว่าผมอิจฉาพวกเขานะครับ แค่ไม่ชอบความยุ่งยากเท่านั้นเอง แค่จะอธิบายให้ทางโรงพยาบาลเข้าใจถึงเหตุผลที่ขอย้ายก็แย่แล้ว พูดยากชะมัดเลยครับ พอเอ่ยความจริงสาวๆ หน้าเคาท์เตอร์ก็เอียงคอมองยังพีใหญ่เลย ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อนี่มันน่าสนใจมากเลยนะครับ น่าสนใจกว่าคนเป็นผู้ร้ายซะอีก
ไอ้หมอยาวยังเดินลอยหน้าลอยตาได้อยู่เลย ผมจะคอยดูว่าคุณลีมินยูจะเอายังไง เล่นกับระดับลูกชายเจ้าของโรงแรมใหญ่จะเอ้อระเหยได้สักกี่น้ำ ยิ่งวันนี้ผมเห็นแล้วว่าพี่แกมาเฟียใช่ย่อย ในวงเล็บ ผิดจากเมื่อก่อนที่นึกว่าแกจะโกรธใครไม่เป็น
เสร็จหรือยัง
เรียบร้อย ทีนี้ก็เข็นสุดที่รักของนานไปรอหน้าประตูได้ เดี๋ยวรถจากโรงพยาบาลนั้นจะมารับ... อ่อ หรือว่ากลัวอากาศจะหนาวเกินไปก็รอในนี้ก็ได้ เดี๋ยวฉันออกไปเอง มาเมื่อไหร่จะเรียก
ไม่ต้อง ฉันไปเอง
ไม่เป็นไร อยู่เป็นเพื่อนยังพีของนายไปเหอะ
แล้วจะให้ฉันปล่อยนายออกไปยืนสั่นข้างนอกได้ยังไง อย่าอวดดีน่ะ เดี๋ยวก็ได้แข็งเป็นตุ๊กตาหิมะหรอก ฉันไม่อยากได้มาประดับบ้าน
ปรามาส วันนี้ฉันนุ่งโค้ทตัวนี้มาไปเดินเล่นกะชาวเอสกิโมยังได้เลย
พูดมากน่ะ ไปนั่งเป็นเพื่อนยังพีได้แล้ว
ไม่ใช่แค่ปากนะครับ มือมันก็ดันหัวผมส่งด้วย เอ้อ... ใช่ซี้ ผมมันไม่ใช่ยังพีนี่ จะได้ค่อยๆ ประคองไปส่งอย่างละมุนละไม ฝากไว้ก่อนเถอะวะ
โอ้โห แล้วดูหน้ายังพีสิครับ ต้องการคนอย่างผมนั่งเป็นเพื่อนมากเลย
พี่จึงซุกล่ะ
นั่นไง
ไปรอรถพยาบาลข้างนอก
นายออกไปรอแทนสิ โว้ย...อะไรจะตรงไปตรงมาขนาดนี้วะ นับถือจริงๆ
อาสาไปแล้ว แต่เขาอยากเป็นพระเอก
งั้นนายไปบอกว่าฉันเรียก
แล้วฉันเป็นคนใช้แกหรือไงวะ อย่าคิดว่าป่วยแล้วสั่งได้สิเฟ่ย
ไม่ต้องแล้วมั้ง เหมือนรถพยาบาลจะมาแล้วนะ
เหอๆ ช่วยกันเข็นไปเองนะครับ คอยดูจัดการเรื่องเสร็จเมื่อไหร่จะกลับบ้านไปอาบน้ำอุ่นนอนไม่สนใจใครเลย
คาเมะ นายอยู่เป็นเพื่อนยังพีทีนะ ฉันจะกลับไปเอาของที่บ้าน
ไม่ต้องเลย จะเอาอะไรบอกมาจะไปเอาให้
ไม่ได้...ของใช้ส่วนตัว
ของส่วนตัวของนายฉันก็ซักล้างมาหมดแล้วไม่เป็นไรหรอก
ไม่ได้ ฉันจะขนงานมาทำ เดี๋ยวนายทำงานของฉันเสียหาย
น้อยๆ หน่อย ไอ้ฉันคนนี้ไม่ใช่หรือที่ต้องคอยเก็บงานการของนายไม่ให้หายไม่ให้กองรวมกันจนแยกไม่ออกน่ะ
เถอะน่า ฉันบอกให้อยู่นี่ก็อยู่สิ ไม่ต้องเถียง เดี๋ยวกลับมา
อะไรของมันวะ สั่งได้สั่งดี แค่ผมไม่ค่อยจะขัดมันนักนี่ทำให้มันคิดว่ามันชี้ให้ผมทำตามที่มันต้องการได้ทุกอย่างหรือไงครับ มันเห็นผมเป็นอะไรเนี่ย
คาเมะ พี่จึงซุกไปไหน
นี่ ทีหลังถ้าอยากจะให้เขาอยู่กับนายก็หัดรั้งให้ทันเองสิ มาถามเอากับฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้วล่ะนะ
ขอโทษนะครับที่พูดจาใจร้าย ผมอารมณ์ไม่ดี
ขึ้นรถไปซะสิ คนเขารออยู่เยอะแยะ นายเองจะได้ไปนอนพักสบายๆ ซะที
อย่านะครับ อย่าช้า ไม่งั้นผมเหวี่ยงได้ยิ่งกว่านี้อีก
เหมือนยังพีจะรู้ครับว่าผมหงุดหงิดเลยไม่ทำตัวเอาแต่ใจใส่ผมเท่าไหร่ ให้คุณบุรุษพยาบาลประคองขึ้นรถอย่างว่าง่าย
ดีแล้ว...ไม่งั้นผมคงต้องโดนจึงซุกมันฆ่าเอาแน่ถ้ายังพีเกิดไปฟ้องว่าผมใจร้ายกับเขา
อ๊ะ นี่ผม...
ไม่ได้ห่วงยังพีเลยนี่ครับ
นั่นน่ะ คนป่วยนะ เมื่อวานเพิ่งล้มต่อหน้าผม วันนี้ก็เพิ่งถูกทำรายต่อหน้าผม
นี่ผม...เป็นคนเย็นชาได้ขนาดนี้เลยหรือครับ
ช่างมีความเห็นใจต่อผู้อื่นน้อยเหลือเกิน
ก็ทำไมล่ะ จริงๆ ถึงอย่างนั้นยังพีเขาก็มีคนเป็นห่วงเยอะแยะแล้วนี่ครับ ขาดผมไปคนเดียวคงไม่เดือดร้อน
แต่ถ้าคิดแบบนั้น มันหมายถึงความอิจฉาเลยนะครับ
ไม่มีทาง...
อ๊ะ ถึงแล้วครับ เร็วจริง
ช่างสิครับ จะความเย็นชา หรือความอิจฉา อารมณ์ของผมมันไม่มีผลกระทบต่อปาร์กยังพีเขาหรอกมั้ง
ลงมาไหวมั้ยยังพี
ไหว
เห็นมั้ยครับ ยังพีเองก็ไม่ได้แคร์ผมนักหรอก
อดทนหน่อยนะ เดี๋ยวก็ได้พักแล้ว
ใจคอนายจะให้ฉันหลับท่าเดียวเลยนะ
อ้าว ก็คนป่วย...
แล้วถ้านายตื่นฉันจะชวนนายคุยเรื่องอะไรล่ะ หรือจะให้เงียบๆ กันไป
ยังพีตวัดตาโหลๆ มามองผมนิ่งเลยครับ เหมือนเราสองคนจะหยั่งใจกันอยู่...
ผมเคยคิดนะครับว่าทำไมเราถึงไม่ค่อยถูกชะตากันนัก ผมไม่เคยคิดว่ายังพีเป็นคนไม่ดีอะไรนะครับ แต่ทำไมผมถึงปฏิบัติกับเขาแบบลบๆ เสมอ
สักวันเราอาจจะต้องคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวเลยก็ได้
จะเรื่องอะไรงั้นหรือ คงไม่พ้นผู้ชายสองคนนั้นหรอกครับ ผมเดานะ ปาร์กยังพีจะมีประเด็นอะไรอื่นที่จะคุยกับผม นอกจากเรื่องชวนปวดหัวที่เหมือนไม่เกี่ยวกับผมแต่ก็ถูกลากมาเอี่ยว
แต่จะในฐานะที่ผมเป็นคนอยู่ร่วมบ้านของจินจึงซุก หรือคนที่ลีมินยูอ้างว่าชอบ...เท่านั้นเอง
ได้... แต่ถ้าจะคุยกันสองต่อสองล่ะก็ เตรียมยาอมใต้ลิ้นหรือยาขยายหลอดลมไว้ด้วยนะ ฉันไม่มีทักษะพื้นฐานการพยาบาลผู้ป่วย
เหมือนยังพีจะหัวเราะครับ แต่แป็บเดียวเท่านั้น
นายนี่ช่างพูดถึงปมด้อยของคนอื่นได้อย่างไม่รู้สึกผิดเลยนะ
ขอโทษที ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นปมด้อยของนาย
ครั้งแรกมั้งครับที่ยังพีหลบตาของผม เขาน่ะคิดผิดแล้วล่ะครับ ผมรู้สึกผิดเป็นเหมือนกันนะ...
ใครๆ ก็อยากมีร่างกายแข็งแรงทั้งนั้นแหละคาเมะ ฉันไม่ได้อยากทำตัวเป็นภาระของคนอื่นอย่างที่นายเข้าใจหรอกนะ
ฉันไม่ได้คิด
ฉันจะนอนแล้ว ขอบใจที่ช่วยเข็นมาถึงห้องนะ จะกลับไปก่อนเลยก็ได้
ยังพีดันร่างที่คล้ายจะล้มได้ตลอดเวลาของตัวเองขึ้นเตียงสูงๆ ของโรงพยาบาลไป ผมสำนึกได้ถึงความอ่อนแอของร่างกายนั้นมากกว่าครั้งไหนเสียครับ แล้วผมจะ...ยืนเฉยได้ยังไง
เชื่อเถอะ ต่อให้นายเป็นภาระ ก็ยังมีคนที่เขาอยากจะแบกรับเอาไว้นะ
หึ
ยังพีไม่ปฏิเสธมือพยุงของผมอย่างที่ผมคาด จะเพราะเขาไม่ใช่คนใจแคบหรือเพราะเขาไม่มีแรงจริงๆ ผมก็ไม่รู้หรอกครับ
แต่ผมคิดว่า...ถ้ายังพีปัดมือของผมออกมันน่าจะดีกว่าเยอะเลย
ทำไมมันเป็นคนแบบนี้ จะสื่อด้วยการกระทำกับคาเมะก็สื่อกันอีกท่าไหน เมื่อไหร่มันจะรู้ตัวว่า..รักกันซะทีนะ...คาเมะก็นะคิดไปได้แต่ละอย่าง..ทีใจตัวเองกับมองไม่เห็นอะไรเลย
เพื่อความสุของคนอ่าน ขอให้สิ่งดี ๆ เกิดขึ้นกับทุก ๆ คนในเดือนกุมภาพันธ์นี้ค่ะ (ตอนนี้ภาคเหนือหนาวมากเลย)