Part 3

ความรู้สึกจะขาดใจมันเป็นอย่างนี้เองครับ

ผมไม่รู้หรอกครับว่ายังพีเจ็บตรงไหนบ้าง ก็เขาดูทรมานไปทั้งตัว หน้างี้เขียว ตัวงอ แล้วก็หายใจฟืดฟาดเหมือนอากาศไม่เข้าปอด ผมนั่งมองแล้วก็จะขาดใจตาม ในรถพยาบาลแคบๆ ผมพยายามซุกตัวอยู่มุมรถไม่ให้เกะกะการทำงานของใคร

แต่ผมว่าผมคิดผิดตั้งแต่กระโดดขึ้นรถมาด้วยแล้วล่ะครับ นอกจากภาวนาผมทำอะไรไม่ได้สักอย่าง

เกาหลีเป็นประเทศเจริญแล้วครับ มีโรงพยาบาลผุดอยู่ทุกซอกตรอกถนน รถราทุกคันก็ยินดีเปิดทางให้ ตั้งแต่ยังพีล้มจนมาถึงโรงพยาบาลผมคิดว่าไม่เกินเจ็ดนาที ไม่น่ามีปัญหาคนไข้มาถึงมือหมอช้าเกินไปนะครับ

ตอนนี้ผมก็ทำได้แต่ภาวนาจริงๆ

อ่อ ต้องปลอบใจคนข้างตัวด้วยครับ ไอ้นี่ดูจะขาดใจเสียก่อนยังพีอีก

ถ้ายังพีเป็นอะไรไป...

ไม่เป็นอะไรหรอกน่า ยังพีของนายหนังเหนียวจะตาย เชื่อฉันดิ

ผมเชื่อมั่นอย่างนั้นครับ เพราะส่วนใหญ่คนที่เจ็บออดๆ แอดๆ มักจะไม่ค่อยตายหรอกครับ อยู่ได้อยู่ดี คนแข็งแรงอย่างผมต่างหาก บทจะตายมันก็ตายเอาซะดื้อๆ อายุไขเฉลี่ยสั้นกว่าซะอีก ด้วยตรรกะนี้น้องยังพีจะไม่เป็นอะไรไปแน่นอนครับ

อย่างมาก...ก็ความจำเสื่อมชั่วคราว

แต่คงไม่หรอกมั้งครับ โรคเยอะขนาดนี้แล้วความจะเสื่อมอีกก็คงโชคร้ายเกินไปหน่อย

ทำใจให้สบายนะ ฉันปากศักดิ์สิทธิ์ บอกว่าหายเดี๋ยวก็ต้องหาย...

นี่มันจะเชื่อผมมั้ยครับเนี่ย

น่าจะเชื่อบ้างนะครับ ดูมันสงบลงจากเมื่อกี้นิดหนึ่ง

โอ๊ะ นั่น คุณลีมินยูวิ่งกระหืดกระหอบมาแล้วครับ คงหาที่จอดรถอยู่มั้งครับเลยเพิ่งมา เพราะผมเห็นอยู่ว่ารถคุณลีมินยูขับตามรถพยาบาลมาติดๆ อันที่จริงคุณลีมินยูเขาก็จะขึ้นรถพยาบาลมาด้วยล่ะนะครับ แต่ทีนี้ไอ้จึงซุกมันมองเหมือนจะฆ่า คุณลีมินยูเลยต้องขับรถตามมาทีหลังคนเดียว

ยังพีเป็นยังไงบ้าง

ตอนนี้อยู่ในห้องฉุกเฉินครับ- เฮ่ย!

เพราะแก! ไอ้จึงซุกมันแล่นมาต่อยคุณลีมินยูจนหน้าหันเลยครับ แล้วจะตามเข้าไปซ้ำด้วย

ไอ้จึงซุก อย่านะเว่ย

มันไม่ฟังผมเลยครับตามไปคร่อมคุณลีต่อยซ้ายต่อยขวา นั่น โดนถีบออกมาเลย

คุณมินยู จึงซุก หยุดเถอะ

ให้ตายสิครับ ถังน้ำแถวนี้ก็ไม่มีเอามาสาดให้ห้ามหมากัดก็ไม่ได้

บอกให้หยุดไง

เว้ย! ผมจะทำยังไงกับหมาบ้าสองตัวนี้ดีครับ ขืนเอาตัวไปขวางโดนลูกหลงแหงๆ จะปล่อยให้มันกัดกันจนเหนื่อยไปเองผมก็อายคนอื่นเล็กๆ

จึงซุก นี่ หยุดเหอะ

โอ๊ย...ทำไงดีครับ บีบคอกันใหญ่แล้ว ไอ้วิธีที่คิดออกก็โคตรหน่อมแน้มเลยด้วย แต่... เออ ลองดูก็ได้วะ

โอ๊ย...ช่วยด้วย มันจะเห็นมั้ยครับว่าผมเป็นลม

ช่วยด้วย... จึงซุก

คาเมะ! แต่ดูเหมือนคุณลีมินยูจะเห็นก่อนนะครับ

คาเมะ! นายเป็นอะไร

เป็นบ้าโว้ย หยุดต่อยกันซะทีได้มั้ยไอ้หมาบ้า

ฉันหน้ามืด...

มืดสุดๆ ปัญญามืดจนต้องกระแดะสำออยอยู่เนี่ย

คาเมะคุณเป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ

ถอยไป ไม่ต้องยุ่ง! โอ้... จินจึงซุกเวอร์ชั่นโหด ผลักคุณลีมินยูซะกระเด็นเลยครับ

นายค่อยๆ ลุกนะ มันเข้ามาประคองผมครับ ผมควรจะทำตัวอ่อนแบบไหนดีล่ะ กลัวมันจะรู้จังว่าผมเฟค แต่ดูๆ แล้วมันก็เชื่อผมนะครับ วันนี้มันดูเชื่อคนง่ายเป็นพิเศษ

ไหวมั้ย นายกลับบ้านก่อนดีกว่า เดี๋ยวฉันไปส่ง

ไม่ๆ ถ้ากลับฉันก็อยู่คนเดียวสิ ใครจะดูฉันล่ะ อยู่นี่ดีกว่า ทั้งหมอทั้งพยาบาลเต็มไปหมด ฮู้ย...โคตรจั๊กจี้กับเหตุผลของตัวเองเลยครับ จริงๆ ก็คือขืนกลับใครจะห้ามพวกแกสองคนล่ะฟะ

งั้นนายนอนลงก่อนแล้วกันนะ

มันลากผมไปตรงเก้าอี้ยาวที่มีเบาะหุ้มครับ แล้วก็จัดแจงท่านอนให้ผมเรียบร้อย ทีแรกมันให้ผมนอนหงายยกเท้าขึ้นสูงกว่าหัว แต่อีกทีมันเปลี่ยนใจให้ผมนอนตะแคง มันว่านอนหงายเดี๋ยวผมหายใจไม่สะดวก

ฉันนึกว่านายไข้ลดแล้วซะอีก นี่นายปวดหัวอยู่หรือเปล่า

เอ่อ...ก็... ก็นิดหน่อย เอ่... หรือผมจะบอกว่าปวดมากดีครับ มันจะได้นึกไม่ออกว่าต่อยกันค้างไว้อยู่

นิดหน่อยอะไร ทำหน้าเหยเกแบบนี้น่ะ ฮะ

เอ่อ...นอนพักแป๊บเดียวคงหาย นายอย่าไปไหนแล้วกัน นะ

สองเด้งมันไปเลยครับ จินจึงซุกต้องเฝ้าผมไม่ไปหาเรื่องคุณลีมินยู ส่วนคุณลีมินยูเห็นผมอ้อนไอ้จึงซุกอย่างนี้ก็คงเชื่อที่ปาร์กยังพีพูดไว้เรื่องที่ผมชอบไอ้จึงซุกมัน ขอแค่ผมอย่าอ้วกออกมาก่อนก็พอ

เหมือนจึงซุกมันรู้ใจผมยังไงไม่รู้ครับ เออ มีมาลูบพงลูบผมด้วย ดีมาก!

มันทำซะผมไม่กล้ามองหน้าคุณลีมินยูเลยครับ

เฮ้อ...แล้วแบบนี้จะไม่ให้ผมคิดได้ไงครับว่าเหมือนเป็นตัวแทนของใครอยู่ ในเมื่อผมกำลังใช้สิทธิ์แทนคนๆ นั้น

โควตาความอนาทรของมันมีให้ผมวันนี้เยอะจนผมชักกลัวๆ

แต่เคยได้ยินมั้ยครับ... ของที่ไม่ใช่ของเรา ยังไงก็ไม่ใช่ ถึงได้มาด้วยความบังเอิญหรืออะไรก็แล้วแต่ สุดท้ายก็ต้องคืน

แล้วถ้าถึงวันนั้น ผมดันเคยตัวจนคิดไปว่าเป็นของผมขึ้นมาจะทำไงล่ะครับ ว่าไม่ได้เหมือนกันนะเนี่ย

ผมคงต้องรีบแข็งแรงให้เหมือนเดิมแล้วล่ะครับ ก่อนจะอ่อนแอ...จนชิน

คิดอะไรอยู่ คิ้วจะผูกโบว์ได้อยู่แล้วนะ

ฟังเสียงมันสิครับ เคยหรือที่มันจะใช้น้ำเสียงอ่อนโยนอย่างนี้กับผม

เดี๋ยวฉันยืมนาฬิกาปลุกหน่อย ของฉันถ่านหมด

หืม พรุ่งนี้จะตื่นเช้าหรือ

อืม จะไปทำงาน

อะไร หายแล้วหรือไงนายน่ะ อวดเก่งไม่เข้าเรื่อง แน้ มีมาเอานิ้วดีดขมับผมเบาๆ ล้อเล่นจุ๋งจิ๋ง

ก็เดี๋ยวฉันจะลาหยุดวันปีใหม่อีก เพราะงั้นพรุ่งนี้ควรจะไปทำงาน อาจจะต้องทำโอทีเพิ่มด้วยซ้ำไป

แล้วไหวหรือไง

ไหวดิ ร่างกายฉันเหมือนเหล็กไหลนะขอบอก

เหล็กขึ้นสนิมน่ะหรือ

เออ วันนี้ก็พักขูดสนิมแล้วไง พรุ่งนี้ตื่นมาฉันไม่หายให้นายไล่เตะเลย

มันยักคิ้วมาดหมายราวกับจะวางแผนว่าจะเตะผมท่าไหนแน่ะครับ หึ มันน่ะไม่รู้อะไร คนอย่างผมใจเป็นนายกายเป็นขี้ข้า ลองผมสั่งให้ไหวกล้ามเนื้อเส้นประสาทมันไม่กล้าขัดหรอกครับ คิมคาเมะซะอย่าง

เออ...สนิมกินถึงเนื้อในเมื่อไหร่อย่ามาร้องให้ช่วยแล้วกัน

เอ๊ะ! มันเปรียบเปรยอะไรของมัน ไม่เห็นจะเข้าใจเลย

สนิมกินถึงเนื้อใน ผมคือเหล็ก ไข้คือสนิม แล้ว...สนิมกินเนื้อใน อ่า...หมายถึงไวรัสจะแพร่กระจายทั่วตัวหรือครับ โหย...ทำไมแช่งกันแรงอย่างนี้อ่ะ

นายนั่นแหละ ขอให้สนิมกินเนื้อใน! ชิ

มันอึ้งเล็กๆ ครับ เป็นไงล่ะ แช่งผมก่อนดีนัก เชอะ แล้วมาทำเป็นส่งสายตาแปลกๆ คงจะคิดเถียงไม่ออกอ่ะดิ อิโธ่...

ถ้าอยากให้เป็นอย่างนั้นก็เตรียมใจไว้ สนิมกินเนื้อในฉันเมื่อไหร่...เดือดร้อนถึงนายแน่

โว้ย... นี่นอกจากแช่งแล้วมันยังขู่อีกนะครับ คนอะไรนิสัยไม่ดีสุดๆ ไอ้ที่ซาบซึ้งเมื่อกี้โมฆะ

วันไหนมันอ่อนโยนใจดีกับผม วันนี้ผู้หญิงเกาหลีคงเลิกใส่ส้นสูงกันทั้งประเทศแหละครับ

ขอให้ไวรัสแพร่กระจายทั่วตัวมันเร็วๆ เลย เพี้ยง... สนิมกินให้พรุนไปเลยไป

.................

....................

ดูเหมือนผมจะหลับไปครับ ไฟมืดเชียว

ไม่ใช่มืดทั้งหมดนะครับ แต่มืดแล้วก็สว่างเป็นหย่อมๆ หย่อมผมมืด หย่อมคุณลีมินยูที่ยืนเกาะประตูห้องฉุกเฉินอยู่สว่าง เป็นตัวอย่างการประหยัดที่ดีนะครับโรงพยาบาลนี้ ว่าแต่ไอ้จึงซุกมันไปซุกอยู่หย่อมไหนล่ะครับ ปล่อยให้คุณลีมินยูมาห่วงน้องยังพีเกินหน้ามันได้ยังไง

ไง หายปวดหัวรึยัง

โอ้ มันอยู่เหนือหัวผมนี่เองครับ ในลักษณะนี้...ดูเหมือนผมจะนอนตักมันอยู่ครับ

หายแล้ว ไม่ได้ปวดตั้งแต่แรกแล้วอ่ะนะ นี่ยังพียังไม่ออกมาอีกหรือ

ยัง มันถอนใจเฮือกเบ้อเริ่มเลยครับ

นานแค่ไหนแล้วล่ะ ผมไม่รอให้มันตอบหรอกครับ จับแขนมันบิดดูนาฬิกาข้อมือดิจิตอลเรืองแสงนับเอาเองท่าจะไวกว่า

โห เกือบสามชั่วโมงแล้วนี่

มันไม่พูดอะไรครับ ส่งแต่สายตาอ้อนล้ามาให้ลูกเดียว มันคงห่วงจนเหนื่อยน่ะครับ

คุณหมอ!

โอ๊ะ มีคุณหมอออกมาจากห้องฉุกเฉินแล้วครับ คุณลิมินยูก็เกี่ยวแขนเป็นการเรียบร้อย ส่วนผมก็รีบกระโดดตัวออกจากไอ้จึงซุกก่อนที่มันจะลุกขึ้นแล้วทำผมเทลงไปกับพื้น

คุณหมอครับ คนไข้เป็นยังไงบ้างครับ สามเสียงร้องประสานกันยังกับมีคนมากำกับบทให้แน่ะครับ ทุกคำตรงเดี๊ยะยังกับซ้อมมาเลย

คุณหมอก็ทำเล่นตัวค่อยๆ ปลดผ้าปิดจมูกแล้วส่ายหน้าช้าๆ ครับ ทำเร็วพูดเร็วกว่านี้คงกลัวพวกผมไม่เร้าใจ

ไม่ทราบว่าใครเป็นญาติของคนไข้ครับ

ก็ทั้งหมดนี่แหละครับหมอ ผมชิงตอบก่อนที่ใครจะชิงสิทธิ์ความเป็นญาติเหนือญาติ

หมอต้อง...คือ...ทางเราได้พยายามเต็มที่แล้ว

โอ้ว ไม่นะครับ ประโยคนี้ประโยคต้องห้าม

เดี๋ยวหมอ ญาติของพวกผมชื่อปาร์กยังพีครับ ไม่ทราบว่าคนไข้ของหมอชื่อปาร์กยังพีหรือเปล่า ผู้ชายหนุ่มๆ ตัวบางๆ ผิวสีน้ำผึ้งน่ะครับ

อันนี้ผมต้องถามให้ชัวร์ก่อนครับ หลายกรณีแล้วที่ไม่คุยกันให้รู้แน่ก็หลั่งน้ำตาฟรี จุดนี้ผมไม่ยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาดเลยครับ เสียอะไรก็เสียได้ แต่เสียโง่ให้คนแปลกหน้านี่ผมไม่ยอมครับ

เอ่อ ถ้าอย่างนั้น หมอต้อง...หมอ...เสียใจด้วยนะครับ

ไม่จริง ไม่จริงใช่มั้ยหมอ จึงซุกถามเสียงสั่น ไอ้นี่ก็ไม่เคยรอฟังใครเขาพูดให้จบประโยคเล้ย... คุณลีมินยูก็พอกันครับเริ่มช็อกไปแล้วน่ะ

จริงครับ จริงอะไรล่ะหมอ

เพราะคนไข้ของหมอชื่อยุงบินชุม เป็นตาแก่ที่เสียชีวิตเพราะเมาแล้วขับ ถ้าคุณไม่ใช่ญาติเขายังไงหมอขอตัวก่อนนะครับ หมอเสียใจด้วย

ไอ้เวร แล้วจะมาเสียใจด้วยทำแหลนอะไรวะ ในวงเล็บ-แหลนเป็นหนึ่งในกรีฑาประเภทลาน

เดี๋ยวหมอ แล้วหมอที่รักษาปาร์กยังพีเป็นใครรูปร่างหน้าตายังไงครับ พวกเราจะได้คว้าไม่ผิดตัว

มันทำท่าคิดนานครับ เดี๋ยวพ่อยันโครมสักรอบดีมั้ยเนี่ย ห้องฉุกเฉินเล็กเท่าตู้รถไฟฟ้าไม่เห็นกันจะถีบให้ไปทำเลสิคเดี๋ยวนี้เลย

หมอของคุณปาร์กยังพีคือหมอยาวจังโนะครับ ตัวสูงๆ หน้าตี๋ๆ เป็นหมอบรรจุใหม่ ยังไง...ก็ทำใจเอาไว้ด้วยนะครับ

เฮ้ย ไอ้จึงซุก อย่า!

อันที่จริงผมก็ร้องห้ามไปงั้นแหละครับ ไอ้หมอหมาพูดจากวนส้นนี่รับขาหมูไปสักขาสองขาก็ท่าจะดี คนเขากำลังเครียดพูดจาได้สร้างสรรค์ให้กำลังใจกันจริงๆ อย่าให้รู้นะครับว่ามันจบสถาบันไหน

ผมว่าเราเข้าไปดูกันเลยดีกว่า นี่มันนานมากแล้ว คุณลีมินยูเสนอความคิดเห็นครับ ซึ่งผมว่าออกจะเป็นความคิดที่ขาดความสุขุมใจเย็นอย่างที่เขาเป็นทีเดียว

เพิ่งคิดได้หรือ แล้วก็เป็นไอ้จึงซุกครับที่เลือดร้อนกว่าใคร ผลักประตูห้องฉุกเฉินเข้าไปแทบกระแทกหน้าพยาบาลที่เดินสวนออกมาเลย

แล้วผมจะยืนอยู่ทำไมละครับ เขาเข้าไปผมก็ต้องตามสิ

ยังพี สองหนุ่มทะเล่อทะล่าเข้าไปหาเตียงที่ถูกเข็นออกมาพอดีครับ เตียงนี้ไม่มีการเอาผ้ามาคลุมหน้าให้เกิดการเข้าใจผิดระลอกสอง ทำให้เห็นสีหน้าซีดๆ บนผิวคล้ำหมองของปาร์กยังพีชัดเจน

โถ น้ำนวลที่เคยมีเผือดหายไปซะผมใจหายตาม

พี่ชาย...

ปาร์กยังพีไม่แค่เพ้อหาอย่างเดียวครับ แต่ยกมืออันอ่อนแรงของเขาปัดป่ายอากาศตรงหน้าด้วย ทั้งคุณลีมินยูและจินจึงซุกก็เข้าไปคว้ามือไว้คนละข้าง

ปาร์กยังพีเขาก็มีแค่สองมือน่ะนะครับ จุดนี้ผมก็ต้องยืนอยู่เฉยๆ จะแล่นเข้าไปกุมเท้าเขาก็กระไร

ยังพี คุณต้องไม่เป็นอะไรนะ

ยังพี พี่ขอโทษ

ผมจะบอกพวกเขายังไงดีครับว่าสิ่งที่พวกเขาทำอยู่มันขัดขวางการทำงานของบุรุษพยาบาล แต่ดูท่าคุณบุรุษพยาบาลเขาเข้าใจครับ คงเจอแบบนี้มาจนชิน เลยยืนรอให้พวกเขารู้ตัวกันเอง

จึงซุก คุณลีมินยูครับ ให้เขาพายังพีไปที่ห้องอื่นก่อนแล้วกันครับ ตรงนี้มันขวางทางเดินนะผมว่า

ผมดูเป็นคนไร้หัวใจมั้ยครับ ผมก็เป็นห่วงเขานะครับปาร์กยังพีน่ะ แต่ผม...เอาเป็นว่าถ้าให้ปาร์กยังพีได้ไปนอนบนเตียงที่ไหนสักที่คงดีกว่า จริงมั้ยครับ แล้วถึงตอนนั้นจะจับมือเอานิ้วเกลี่ยปอยผมหรืออะไรก็คงทำได้สะดวกโยธิน

ระหว่างที่ผมหลับ คุณลีมินยูได้ติดต่อห้องพิเศษไว้ให้น้องชายของเขาเรียบร้อย ด้วยเม็ดเงินของตระกูลลีเรื่องนี้จึงไม่เป็นปัญหา พอปาร์กยังพีถูกเข็นให้มานอนในห้องหรูราวห้องพักโรงแรมเสร็จ คุณหมอยาวจังโนะก็ตามเข้ามาดูๆ ผมว่าหมอเพิ่งบรรจุใหม่คนนี้ก็ดูคล่องแคล่วดีนะครับ ไม่น่าห่วงอะไรอย่างที่ไอ้หมอกวนส้นคนก่อนมันแช่งชัก

น้องของผมไม่เป็นอะไรมากแน่นะครับหมอ

ยังพีของผมเขาไม่เป็นอะไรมากแน่นะครับ

คุณหมอยาวยิ้มตาตี่พยักหน้ารับเป็นการใหญ่ แล้วก็บรรยายอาการที่ปาร์กยังพีเป็นโดยละเอียด ศัพท์แพทย์มหาศาลจนผมฟังไม่รู้เรื่องเข้าหูซ้ายทะลุออกหูซ้ายเหมือนเดิม จับความได้เพียงปาร์กยังพีพักผ่อนน้อย เครียด ส่งผลให้ระบบในร่างกายที่โคตรจะอ่อนแอรวนเรจนช็อก ตับ ปอด เซี่ยงจี๊ หัวใจหวิดจะวายได้ทุกส่วน

เอ...ไม่ทราบว่าคุณปาร์กเขามีแฟนหรือยังครับ

อุ้ย หมอยาว จู่ๆ วกมาถามคำถามอะไรพิฆาตแบบนี้ ไอ้ที่ดีๆ มาเมื่อกี้จะติดลบวูบเอานะหมอ

ฮะๆ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ คือจากอาการ ผมว่าสภาพจิตใจของคนไข้ค่อนข้างบอบช้ำน่ะครับ สาเหตุอาจมาจากเรื่องพวกนี้ อ่า...ถ้าทราบสาเหตุของอาการ การรักษาจะง่ายขึ้นน่ะครับ

เหตุผลสลิดสุดๆ เชื่อก็เขางอกแล้วครับ ผมว่าไอ้หมอยาวจังโนะนี่มันชักยังไงๆ แล้วนะครับเนี่ย อยู่ๆ มาถามเรื่องส่วนตัวของคนไข้ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกะมันซะหน่อย ดวงตามันก็แพรวพราวแปลกๆ ผมว่ามันต้องเป็นพวกหมอชีกอแน่เลยครับ คงกะจีบยังพีคนหน้าซีดแต่ยังสวยแหงแซะ

ผมเอง

คิดว่าเสียงใครหรือครับ เสียงผมเอง! ตัดปัญหาไงครับ หึหึ แล้วใครจะกล้าเถียงล่ะครับ ไอ้จึงซุกมันโดนหักอกอย่างนั้นคงไม่กล้าบอกว่ายังพีเป็นแฟนมัน ส่วนคุณลีมินยูคงไม่กล้าค้านหักหน้าผมอยู่แล้ว

ยังพีเป็นแฟนผมครับ คนนี้เป็นพี่ชาย คนนี้เป็นเพื่อน หายข้องใจนะครับคุณหมอยาว

แหม่...ไอ้หมอยาวมันทำหน้าไม่เชื่อครับ ก็ช่างหัวมันสิ เพราะต่อให้มันไม่เชื่อผมก็จะกันท่ายังพีสมหน้าที่แฟนให้เหมือนเลย

ว่าแล้วก็ขอไปนั่งบนเตียงเอานิ้วเกลี่ยแก้มคนป่วยให้สมบทบาทเสียหน่อย

จุดนี้ไอ้จึงซุกคงไม่ถีบผมกระเด็นนะครับ มันคงไม่เซ่อว่าผมแค่ทำตัวเป็นไม้กันหมา (ขายาว)

แต่เจ้าสุนัขที่โดนแย่งกระดูกไปซึ่งๆ หน้ากลับยิ้มล้อเลียนใส่ไม้อย่างผมเหมือนไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่

หรือครับ... แหม หมอเลยชวดหมด ทั้วคุณปาร์ก ทั้งคุณตัวเล็ก ฮะๆ หมอขอตัวก่อนแล้วกันครับ

เฮ่ย นี่มันหมอหรือหม้อวะ กลับมานี่เลยนะเว่ย มันหยามผมว่าตัวเล็กด้วยครับ ปล่อยไว้ทำพันธุ์ไม่ได้ อย่าให้รู้นะว่าบ้านเกิดมันอยู่ไหน

คาเมะใจเย็น

ไม่เย็นเว่ย มันต้องตาย ถ้าไม่รู้เมื่อกี้มันขยิบตาให้ฉันด้วยนะเว้ยไอ้หมอหม้อนั่น

]]> Wed, 10 Jan 2007 00:19:14 +0700 /korean-fiction-3 http://only-oasis.storythai.com/200601/reply-comments-sl16
เหมือนว่าจะหาเวลาว่างระหว่างคาบได้นิดหนึ่ง 55 มาตอบคอมเมนท์ตรงนี้เลยแล้วกันนะคะ
เพราะถ้ารอตอบพร้อมกับซาลามตอนหน้าล่ะก็...มันอาจจะนานจนลืมกันไปแล้วก้ได้
และคิดว่าคงไม่มีใครอ่านเพิ่มเติมแล้ว...(แน่นอนเว้นเธอนะจ๊ะเหมียว)

มีหลายคนกล่าวเชื่อโยมถึงสถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้ ขอออกตัวก่อนว่าแจนไม่มีส่วนใดๆ กับเหตุระเบิดทั้ง 8 จุดในกรุงเทพฯ นะคะ 55+ ซาลามไม่เกี่ยว
การตายของซากาโมโต้ก็ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับการที่ซัดดัม ฮุสเซน ถูกแขวนคออย่างง่ายดายเช่นกัน เหอๆๆ

ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอพูดถึงฟิกตัวเองหน่อยนะคะ
คือว่า...เนื้อเรื่องมันใกล้จบแล้วล่ะ

จริงๆ

แม้จะยังไม่มีภาพชัดเกี่ยวกับตอนจบของเรื่องแต่ก็คงไม่ยืดยาวไปมากกว่าสองตอน...มั้ง
แต่ด้วยความที่มันมีหลายคู่ บทสรุปของแต่ละคู่เลยอาจจะทำให้ดูมากหน่อย
ทีนี้มีคนถามเรื่องสเปเชี่ยลเข้ามาค่ะ ก็เลยอยากเอามาถามต่อ

ว่ามีดีมั้ย (ยังกะมีเวลาแต่ง ตอนปกติก็ยังไม่ได้แต่ง)
แล้วถ้ามีจะเอาคู่ไหนบ้าง...

นั่นสิคะ คู่ไหนดีล่ะ แต่งทุกคู่อีกสามปีก็อาจไม่จบไม่สิ้นแน่แท้
เพราะฉะนั้นอยากให้ช่วยกันเลือกนิดนึงค่ะ เรียงตามความชอบ 1-2-3 นะคะ

กติกาคือ
ถ้าในสามคู่นั้นมี คู่ จินคาเมะ ให้เลือกอีกสามคู่ค่ะ
แต่ถ้าในสามคู่นั้นไม่มีจินคาเมะ ให้เลือกเพียงสามคู่ค่ะ

ผลออกมาเช่นไรแจนจะเอาไปพิจารณา (ว่าแต่งหรือไม่แต่ง 55+) คือ ถ้าจะแต่งก็แต่งตามผลโหวตนั่นแหละค่ะ แต่ถ้าไม่แต่งก็แปลว่า...แจนได้ไปทำข่าวที่ชายแดนในช่วงการฝึกงานนนี้แล้วไม่ได้กลับบ้าน
หรือโดนลูกปืนในสามจังหวัดดินแดนภาคใต้ไปแล้ว...เหอๆๆๆ

แต่ถ้าคิดว่าเสียเวลา โหวตทำไมวะ มันไม่รับปากสักอย่างเลย ก็เพียงลงไปดูรีพลายคอมเมนท์ด้านล่างแล้วก็จบธุระกับไดอารี่หน้านี้ได้เลยค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่แวะเวียนเข้ามานะคะ
ฝากจินจุ๊บแก้มซ้าย ฝากคาเมะจุ๊บแก้มขวา ยามะพีกลางหน้าผาก และ..คนที่คุณเลือกที่ซอกคอค่ะ ฮิ้วววว


Reply the Comments


ไก๋ฮับ   space bar หายเสียหรือยังจ๊ะ จินกะคาเมะเดี๋ยวได้เจอกันแน่ ก็เรื่องมันใกล้จบแล้วล่ะ 55+ พี่เองก็ชอบเวลามันอยู่ด้วยกันนะ เมะมันตรงดีไม่มีเขินอาย จนพี่อิจฉาจินเลยว่ะ เรื่องโทมะโทโมะ คู่นี้ต่อให้เรื่องจบโทมะอาจจะต้องเหนื่อยต่อไปก็ได้ โทโมะมันเจ้าคิดเจ้าแค้นอยู่นะพี่ว่า ถึงเป็นคนมีเหตุผลแต่ดื้อสุดๆ แต่ก็ไม่แน่เหมือนกัน เรื่องนี้ไร้พล็อตจ้ะ คาดเดาอะไรไม่ได้ ขอบใจที่ติดตามอ่านมาจนถึงป่านนี้นะจ๊ะ

Daow   แค่พี่ดาวเข้ามาดูแจนก็ดีใจแล้วค่ะ ก็ขอให้ได้อ่านนะคะ เพี้ยง...ให้งานไม่ยุ่งปลีกเวลามาอ่านได้เถอะ สาธุ พี่ดาวเป็นคนนึงที่แจนรอคอมเมนท์นะคะ (พูดแบบนี้เป็นการกดดันหรือเปล่าหนอ) ก็พี่เป็นคนที่อ่านเรื่องนี้มาตั้งแต่แรกๆ ทุกวันนี้พอยังเห็นพี่อยู่ก็รู้สึกอบอุ่นใจน่ะค่ะ ก็...ไม่รู้จะพูดอะไร ขอให้งานการรุ่งเรื่องรับปีใหม่นะคะพี่

tita   โชคดีปีใหม่เช่นกันค่ะ ขอโทษนะคะที่แต่ละตอนให้รอนานมากๆ อยากแต่งให้ได้ถี่ๆ เหมือนตอนปิดเทอมเหมือนกันค่ะ แต่ก็งานเยอะจริงๆ ไม่รู้ว่าตอน 16 นั้นจะสมเป็นของขวัญปีใหม่หรือเปล่า เนื้อเรื่องมันเครียดๆ แล้วก็ไม่มีคู่เอกเท่าไหร่ แจนต้องขอบคุณ tita มากกว่าที่ยังตามอ่านมาเรื่อยๆ ขอบคุณนะคะ

scootte   เนื้อเรื่องตอนที่แล้วลื่นไหลเพราะมันไม่ค่อยมีน้ำล่ะมั้งคะ ออกจะดำเนินเรื่องเร็วไปด้วย 55+ เพราะคิดได้น้อย มันก็เลยมีแค่นั้น จริงๆ อยากให้มีรายละเอียดมากกว่านี้ แล้วก็อยากให้มีตัวละครทุกตัวเหมือนกัน (แต่มันยากมากๆ 55) สึบาสะไม่หายไปไหนค่ะ เดี๋ยวก็โผล่มาแล้ว แต่ถ้าชอบเดี๋ยวจัดให้พิเศษเลยค่ะ อุอุ

GiNg   หัวใจแห้งแล้วหรือคะ งื้อ เหมือนแจนเลย 55+ เรื่องมันเครียดเนาะ อะไรก็ไม่รู้ทั้งการเมืองปรัชญาจิตวิทยาบ้าบอ ขอบคุณที่ทนอ่านมันมาหลายตอนนะคะ

luv-kat   แค่นั้นจิ๊บๆ ค่ะ จินเก่งยิ่งกว่าทอมครูสหาทางเข้าคุกใต้ดินได้สบายอยู่แล้วล่ะค่ะ 55 ไม่งั้นเป็นแม่ทัพไม่ได้เนาะ เข้าสถานทูตอิระตอนที่แล้วนู้น...ยังยากกว่าอีก ต้องนั่งคุยกะพ่อคาเมะตั้งนานนะคะน่ะ กว่าจะถึงตัวลูก 555+ ก็ดีใจเหมือนกันนะคะที่ได้ต่อฟิก เพราะได้นั่งอ่านนั่งตอบคอมเมนท์ ก็ขอให้ติดตามเรื่องนี้ไปจนจบนะคะ

hasu_chan   โห ตอนที่แล้วไม่มีจินคาเมะมันชวนเศร้าขนาดนั้นเลยหรือคะ...นั่นสิ เวลาแจนอ่านเรื่องคนอื่นก็อยากอ่านช่วงพระนางเหมือนกันนี่นา 55+ แล้วยังถ้าถึงคู่นั้นแล้วจะแต่งให้สะใจทั้งคนเขียนคนอ่านลยนะคะ ขอบคุณที่อ่านมาถึงตอนนี้ เนื้อเรื่องจากนี้ก็จะผ่อนคลายลงแล้วล่ะค่ะ หมดเรื่องการเมืองก็มาถึงเรื่องการมุ้งล่ะหนอ อิอิ หรือเปล่า...

undine   อีตอนสุดท้ายของพาร์ทที่แล้วก็กะเอาให้หายเครียดเหมือนกันค่ะ 55+ ขำเห้อ...แจนวางคาแรกเตอร์จินให้เป็นชาตินิยมสุดตัว โคตรจะภาคภูมิในวัฒนธรรมซาลามสุดใจ ป๊าดดด มาเสียคนเอาตอนท้ายเรื่อง ก็แถๆ ไปว่าจินต้องปลอมตัวให้เหมือนน่ะนะคะ ส่วนฮินะ จริงๆ จะให้หนีไปพร้อมจินก็ได้ค่ะ น่าจะทำได้เนอะ จินเข้ามาได้ฮินะก็น่าจะออกไปได้ แต่แจนเองล่ะค่ะที่อยากให้อยู่ 55+ ให้โยโกเป็นคนพาออกน่าจะดีกว่า แต่ก็...โยโกต้องเอาตัวเองให้รอดก่อนนะเนอะ ไม่รู้ว่าจะเอาโยโกไปอยู่ไหนดีเหมือนกันค่ะ ก็โยโกรักโซลาเวียมาก ยังไงคงไม่พ้นไปจากแผ่นดินนี้หรอก แต่ก็ต้องอยู่ให้ไม่เป็นอันตรายกับตัวเองเกินไปเหมือนกัน เอาไงดีล่ะเนี่ย...

JaJa   เปิดประเด็นด้วยโทมะกับโทโมะก็ขอถกประเด็นนี้เลยนะคะ ตอนที่แต่งคู่นี้คิดถึงลักษณะความเป็นคู่สงครามค่ะ ประเทศ2ประเทศ หรือชาติ2ชาติเป็นศัตรูกันเพราะอะไร คือเห็นบางประเทศเขาเกลียดกันแบบทุกอณู ชนิดเห็นเขาเดือดร้อนก็สะใจแบบนั้น มันอะไรกันนักหนา แต่สำหรับโทโมะ ที่มีความกดดันจากการเป็นรัชทายาท การที่ไม่เคยได้ออกไปรบร่วมกับคนอื่น และการเห็นโทมะเพื่อนเก่ากลายเป็นคนของรัฐบาลโซลาเวียไปซะงั้น ก็ทำให้น่าจะเกลียดโซลาเวียเข้ากระดูกดำได้ จุดนี้ก็เป็นปัญหาของโทมะที่จะต้องบรรเทาความรู้สึกของโทโมะไม่ให้ถูกครอบงำด้วยความเกลียด >>> อิมเนอะ เปลี่ยนเรื่องๆ 555+ คิดถึงทักกี้หรือคะ เดี๋ยวเขาก็มาแล้วค่ะ  จินเมะด้วย ตอนจบรับรองเต็มกระบุงแน่ๆ ไม่ต้องห่วง หุหุ

แนน   จินมันเข้ามาก่อนหน้าโยโกนิดเดียวเองค่ะ เกือบหาผ้ามาคลุมตัวไม่ทันแน่ะ ดีนะคะที่โยโกเฮิร์ตอยู่เลยทำให้ไม่สังเกตสังกาอะไร ไม่งั้นจินเสร็จแหง ตอนที่แล้วมีโทมะโทโมะเยอะหน่อย เพราะว่าคู่นี้เขาสปีดช้ากว่าคู่อื่น มาเริ่มกันก็ปาไปค่อนเรื่องแล้ว เพราะงั้นจะเกิดอาการยัดเนื้อหาอย่างที่เห็นค่ะ 55+ แต่ยังไม่รู้เลยว่าจนจบเขาจะดีกันมั้ย (ยังคิดไม่ออกเล้ย...) คู่จินเมะไม่ต้องห่วงนะคะ คู่เอกของเรื่องหายไปแวบเดียวเดี๋ยวก็มาค่ะ คนแต่งไม่ทิ้งแน่ เรื่องโยโก ยู ผู้ชายคนนี้เป็นตัวละครที่ตั้งใจปั้นมากเลยค่ะ คิดภูมิหลังมันส์กว่าตัวละครคนอื่นอีก แต่คนที่คิดน้อยที่สุดรู้มั้ยคะใคร ... คู่เขาของนั่นแหละค่ะ ชินโง 55+ คนนี้ที่มาที่ไปไม่สน มาเพื่อปล่อยประโยคเด็ดใส่โยโกโดยเฉพาะ เหอๆ

BeLLe   ปมในอดีต...ไม่มีอะไรเลยจ้ะ แค่นั้นแหละ อันนี้อยู่ที่โทโมะเท่านั้นว่าจะพยายามเข้าใจโทมะหรือเปล่า เรื่องโยโกตายตอนจบ อันนี้บอกเลยแล้วกันว่าคงไม่ตาย เพราะนอกจากพี่จะรักตัวละครตัวนี้มากจนไม่อยากให้ตายแล้ว...55+ พี่ว่าคนอย่างโยโกน่าจะเอาตัวรอดได้ในทุกสถานการณ์ค่ะ สักวันเขาคงหาพื้นที่ที่เหมาะสมของเขาได้ อยู่โดยไม่ให้สูญเสียความเป็นคน และสามารถปกป้องโซลาเวียที่รักของเขาได้ (ที่ไหนล่ะ นั่นสิ) เรื่องซากาโมโต้ตายง่าย เออ เห็นด้วย 55+ แต่ว่าพี่อยากให้เห็นจิตใจของทาคุยะที่เปลี่ยนเป้าหมายไปน่ะ การล้างแค้นไม่ใช่เรื่องสำคัญของเขาอีกแล้ว การที่เขาจะได้ขึ้นสู่จุดสูงสุดต่างหากที่เป็นเป้าหมายที่หนึ่ง อันนี้แหละที่ทำให้โยโกเริ่มแม่งๆ ในใจจนอยู่ไม่ไหว แล้วก็ขอบใจเน่อ ที่ติดตามอ่านเรื่องนี้มาเรื่อยๆ ขอให้มีความสุขกับปีใหม่เช่นกันนะจ๊ะน้องสาว

dianaeye   กรี๊ด... ชอบประโยคเดียวกันอีกแล้วค่ะ ใจตรงกันหลายรอบแบบนี้ขอแปะมือหน่อย /อิระเท่าใบไม้ร่วงลงพื้นดิน/พยายามคิดหาความหมายของมันนะคะ แต่ก็ไม่รู้เหมือนกัน แค่ตอนนั้น (ตอนแต่ง) รู้สึกอย่างนั้นมันก็เขียนอย่างนั้นออกมา อารมณ์ประมาณว่า...เท่านี้เอง ไม่รู้ว่าจะรู้สึกเหมือนกันมั้ย ขอคู่จินคาเมะมาเยอะๆ อ่า...เดี๋ยวจัดให้ค่ะ คนอื่นโวยมาเยอะเหมือนกัน 55+ ขอบคุณที่รอฟิกที่ไร้ความสม่ำเสมออย่างนี้นะคะ

 ARATA   สุขสันต์วันปีใหม่เช่นกันค่ะ สุขไปถึงวันเด็ก วันครู วันวาเลนไทน์ วันมาฆบูชาเลย 55 การตายของซากาโมโต้จะเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาใหม่ของทั้งโซลาเวียและซาลามค่ะ ก็เป็นเรื่องที่คิดต่อได้ทั้งชีวิตล่ะเนอะ 55 ขอบคุณที่ติดตามอย่างสม่ำเสมอค่ะ

g   อยากให้มีคู่จินเมะเยอะๆ แล้วคู่อื่นไม่สนใจหน่อยหรือคะ ว้า...พวกเขาน้อยใจแย่

nan   ทาคุยะร้ายสุดหรือเปล่า...อันนี้แจนว่าแล้วแต่คนมองนะคะ เขาก็มีจุดมุ่งหมายของเขา วิธีคิดเขาไม่เหมือนคนอื่นๆ จะว่าเลวก็ว่าได้ แต่เหตุผลเขาก็มี อีกอย่างต้องรอดูตอนเขาบริหารประเทศว่าหลังจากขึ้นสู่จุดสูงสุดได้แล้วเขาจะถลำอยู่ในอำนาจขนาดไหน สำหรับแจน...ในโลกที่แท้จริงยังมีร้ายกว่านี้นัก อุอุ ส่วนโยโกเขาจะชอบชินโงหรือไม่ อันนี้แจนก็ไม่รู้เขาค่ะ ที่รู้คือตอนนี้ชินโงคือแสงไฟที่สว่างที่สุดเท่าที่โยโกรู้และมองเห็น แต่เมื่อไหร่ที่เขามองหา...อันนี้สิน่าลุ้น เนอะๆ ส่วนโทโมะโทมะ คู่นี้แจนยังหาจุดจบไม่ออกเลยค่ะ จะดีกันได้มั้ยเนี่ย จุดนี้ขอเวลาไปคิดก่อนนะคะ

kanaO  ไม่จึ๊กจ้ะ 55+ นี่หนูจ๋า บอกว่าสั้นรึ แต่งเท่าเดิมทุกตอนนา ถ้าเอียงหัวแล้วเทฟิกออกมาได้ จะเอาให้ยาวๆ มาโพสถี่ๆ ไปแล้วล่ะ ฮื้อ... อ่อ ไม่มีดักตบหรอกจ้ะ พี่แจนออกจะเป็นคนอ่อนโยน ใจดี นางฟ้ามาเองขนาดนี้ โฮะๆๆ แล้วก็ไม่ได้เครียดหรอก แต่งเรื่อยๆ ว่างก็แต่ง จะเครียดตอนไม่มีคนอ่านมากกว่า หายไปไหนหมดไม่รู้ หุหุ (ก้มหน้าพิจารณาตัวเอง) ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะจ๊ะ ส่วนจินเมะนั้น ถ้ายัดได้จะใส่ให้เยอะๆ เลย ให้หวานน้ำตาลขึ้นเลยเนาะ

sekina   อุ่ย คอมเมนท์มาเป็นภาษาฝรั่งขออนุญาตตอบภาษาไทยนะคะ ไม่สันทัดจริงๆ - ถึงเพิ่งคอมเมนท์คราวนี้ก็ไม่แบดเกิร์ลหรอกค่ะ คอมเมนท์มานี่ก็เป็นกู๊ดเกิร์ลของแจนแล้ว แถมยังบอกว่าเป็นบิ๊กแฟน...ฮู้ย...เอาใจไปเลยไป๊ ชิ่วๆ 55+(งงกะการใช้ภาษาของมันมั้ยคะ) วี้ฮิ่วววว ที่ชมมามากมาย (เกินความจริง) ก็จะพยายามรักษาคุณภาพงานตามที่มันเป็นอยู่นะคะ สวัสดีปีใหม่ด้วยค่ะ ขอให้มีความสุขทั้งตัวเซกินะแล้วก็ครอบครัวด้วยนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักค่า

Ktokung   ตอนที่แล้วเนื้อเรื่องคืบหน้าไปเรื่อยๆ เหอๆ ตอนต่อไปอาจจะคืบหน้าแบบเฉื่อยๆ ก็เป็นได้ค่ะ เรื่องทาคุยะคุง ก็จะพูดว่าไรดี คิดเอาเอง? ก็ประมาณนั้นค่ะ คงให้แต่ละคนคิดเอาเองว่าสิ่งที่เขาทำมันดีหรือร้ายอย่างไรบ้าง แจนคงไม่ตัดสินเนาะ มุมมองบรรทัดฐานของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ต่างสถานะหน้าที่ก็อาจจะมองไม่เหมือนกัน ส่วนเรื่องโทมะโทโมะ โยโกชินโง...สองคู่นี้แจนก็ลุ้นเขาสุดตัวเหมือนกันค่ะ ใจนะใจอยากให้มันรักกันสักที แต่แต่งไปถึงจุดนั้นยากจริงๆ คอนฟลิกสูงเป็นบ้า เรื่องมันจะยืดก็อีสองคู่นี่แหละ คู่อืนเขานำหน้าไปหมดละ จินเมะทักกี้สึบะแค่รอให้เจอกัน โอคาดะมิยาเกะยูอุเอะเขาก็สุขีไปละ เฮ้อ... ที่ร้องขอเรื่องคาเมะมาก็...ไม่ลืมค่ะ จะทำตามรีเควสนะคะ

OKeTa&Mickey_Me   ไม่จ้ะพี่ไม่ได้ว่าโอ๊ตเล้ยยย ไม่ต้องกินปูนแต่อย่างใด ตอนที่แล้วทำให้งงขอโทษนะจ๊ะ พี่แต่งไม่ค่อยดีเองล่ะ อีตอนสุดท้ายที่โผล่จินมา เหตุผลเดียวคือ...ไม่สิสองเหตุผล อยากให้จินดูเก่ง ให้มาโซลาเวียทั้งทีได้งานกลับไปเยอะหน่อย และสองคือ...พี่อยากให้จินมีฉากออกเยอะๆ จ้ะ 55+ อ่อ เอ็มที่บ้านหายพังแล้วอย่าลืมมาคุยกันเน่อ

Rena   เราเตือนคุณแล้วค่ะว่ามันจะงง 55+ แจนแต่งเองยังแอบงงเอง แต่ก็อดทนอ่านจนเข้าใจก็ขอบคุณมากนะคะ ส่วนอีกสองคู่ (จริงๆ สิบล้านคู่) ที่หายไป จะทยอยมาตอนต่อไปค่ะ

บัยหม่อน   เนื้อหาเป็นทางการเลยเมนท์ไม่ถูก...??? เมนท์มันอย่างมันนี้ล่ะจ้ะ อ่านได้ๆ ขำๆ ตอนที่แล้วเอาความขำขันมายัดใส่ในภาคของจินเข้าไว้ เพราะคนอื่นเขาเครียดกันสุดๆ ก็หวังว่าจะพอช่วยผ่อนอารมณ์ได้บ้างเนาะ ขอบคุณที่ยังติดตามอ่านนะจ๊ะ แล้วก็แฮปปี้นิวเยียร์ด้วยค่ะ

nawa_akanish   สวัสดีปีใหม่เช่นกันค่ะ ได้โพสฟิกฉลองปีใหม่ไปก็เป็นการดีเหมือนกันค่ะ รู้สึกว่าเกิดระเบิดรับซาลามพอดีเลย 55+ แต่ในชีวิตจริงไม่รู้เมื่อไหร่กรรมจะวิ่งตามคนชั่วสักทีหนอ... ตอนที่แล้วที่บรรยายจินภาพหนุ่มสำอาง 55+ ภาพในหัวชัดเหมือนกันค่ะ เผอิญได้ดูซันเดย์เก่าๆ ช่วงจินแต๋วแตกพอดี 55+ ได้ฟิลมากๆ แล้วก็ขอบคุณสำหรับกำลังที่ยังคงมอบให้นะคะ มีความสุขตลอดทุกๆ ปีเลยค่ะ

A   สวัสดีปีใหม่จ้า อำนาจทำให้คนเหมือนสัตว์(ไม่ประเสริฐ) จริงค่ะ แจนก็ว่า...คุณทาคุยะเขาอยากจะมาครองอำนาจเพราะคิดว่าถ้าเป็นเขาเขาจะทำได้ดีกว่าซากาโมโต้ แต่รู้สึกว่าตอนนี้เขาเองก็ใช้วิธีไม่ได้ดีไปกว่ากันเลย ความผิดคนอื่นเท่าผืนฟ้าความผิดของเราเท่าเม็ดทรายจริงๆ ไม่โทษหรอกค่ะที่เอาเรื่องบ้านเมืองมาใส่ในฟิก แจนน่ะเอาเรื่องทั้งการเมืองไทยและเทศใส่ไว้ทั้งเรื่องเลยด้วยซ้ำ 55 หนักกว่าอีก

MaMENOSUKe^_^   ตอนจบตอนที่แล้วถึงกับสะดุ้งเลยหรือคะ 55+ แจนว่าถ้าโยโกรู้คงสะดุ้งกว่า ประมาณว่ามันหลบยังไงฟะทำไมตูไม่เห็น ชอบมิยาเกะหรือคะ 55 แจนก็ชอบมิยาเกะ ชอบโอคาดะด้วยรู้สึกว่าต้องอย่างสองคนนี้แหละที่เหมาะกัน ใครได้นายแบบนี้ทำงานถวายหัวเลยเชียว แล้วจะคอยเตือนให้จินไปย้อมสีผมใหม่ให้นะคะ เป็นมืออาชีพที่ไม่ค่อยลงทุนเท่าไหร่อ่ะค่ะ 55+

Mimi   กรี๊ดอะไรจ๊ะเมย์ที่รัก พาร์ทที่แล้วยังไม่เครียดสมใจแจนเลย คิดๆ ในหัวเครียดพีคกว่านี้อีก มันเป็นจุดพีคเลยน้า... อุตส่าห์เอามุขเข้าไปหยอดเป็นระยะออก ตั้งแต่ต้นตอนยังท้ายตอน ดูสิจินฮาจะตายไป มิยาเกะก็น่ารักๆ เครียดตรงไหน (เรื่องพี่ยู...ถ้ารีเควสมาล่ะก็จะหาซีนออกให้จ้า คิดถึงเขาเหมือนกัน พี่จินฉายเดี๋ยวแล้วไม่เวิร์กอ่ะ) ตอนต่อไปก็จะคลี่คลายเรื่องบ้างแล้วล่ะจ้ะ บ้างอาจดี บ้างอาจไม่ได้ดีมาก ก็ต้องรอดูจ้ะ (รอตัวเองว่างแต่งด้วย ได้ข่าวว่ายังไม่ได้คิด) เรื่องโทมะโทโมะก็เหมือนกัน ไม่รู้จะให้โทโมะมันใจอ่อนยังไงดีเลยเนี่ย ดูมันเคืองเวอร์มากเลย ขอเวลาคิดนิดนะจ๊ะ

Oh No(akajinkame)   โอ้ โพสไม่ติดตั้งหลายรอบแต่ก็ยังพยายามโพสให้ ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ น่ารักจริงๆ เลย ตอนที่แล้วจินไม่ได้หลอกเด็กนะคะ ต้องเรียกว่าเด็กน่ะให้ความร่วมมือกับทางการ (ซาลาม) เรื่องจินก็ขำอีกอย่าง ได้ข่าวว่าวางคาแรกเตอร์ทีแรกตอนต้นเรื่องว่าจินเป็นคนที่รักวัฒนธรรมตัวเองโคตรๆ ชาตินิยมสุดๆ 55+ ตอนนี้กลายร่างซะอย่างนั้น แล้วก็ไม่มีใครทักเลยให้ตาย 55 (ถือว่าแจนรอดตัว) เอาเป็นว่าจินเขาต้องยอมปลอมตัวให้เหมือนเพื่อชาติแล้วกันเนาะ อิอิ ตอนแรกหมั่นไส้โยโกด้วยหรือคะ โถ พ่อคนน่าสงสาร โดนเกลียดตั้งเยอะ โฮโฮ แต่ตอนนี้รู้จักเขามากขึ้นแล้วก็ขอความเอ็นดูให้เขาด้วยนะคะ ส่วนเรื่องจะไปอยู่กับมุราคามิคุงหรือไม่....โห อันนี้ยากเหมือนกันค่ะ คงไม่มีใครยอมจากประเทศตัวเองแน่ อาจจะต้องตั้งรกรากที่เส้นแบ่งชายแดน 55 (เพ้อเจ้อจริง) นี่ๆๆ เป็นคนที่สามแล้วนะคะที่เอาเรื่องระเบิดกลางกรุงมาเชื่อมโยงกับซาลาม 55 อีกคนเอาเรื่องซัดดัมมาด้วย เขาว่าซัดดัมตายง่ายเหมือนซากาโมโต้เลย เนอะ แจนก็ว่าง่าย แต่ว่าการที่รีบๆ ประหารนี่สะท้อนอะไรให้เห็นหลายอย่างเชียว เหมือนว่าขอให้มันได้ตายก่อนเถอะเซฟสุด ไม่ต้องคำนึงถึงอย่างอื่นแล้ว การแก้แค้นไม่สำคัญเท่าเป้าหมายภายภาคหน้า ประมาณนั้น เรื่องจินคาเมะ ขอบอกเลยนะคะว่าอันที่จริงไม่ได้คิดให้เขาเจอกันเลยจนกว่าเรื่องสงบล่ะ อีที่จินมาหาคาเมะที่สถานทูตก็ไม่มี แต่ว่า...แต่งเองแล้วคิดถึงพระนางเอง ขอแทรกหน่อยเถอะวะ 55+ จากนี้ก็ต้องขอดูความเหมาะสมอ่ะค่ะ ว่าจะหาเรื่องให้เขาเจอกันได้อีกมั้ย แต่จริงๆ เรื่องก็ใกล้จบแล้วล่ะ เอาเป็นว่าขอคิดดูดีๆ ก่อนแล้วกันค่ะ อ่า...ส่วนเรื่องภาพหัวบอร์ด อีฉันไม่เกี่ยวเลยค่ะ น้องคนนึงเขาทำให้ เนื่องจากเขาไม่มีรูปอื่นแล้ว 55 รูปแรกที่ใช้เป็นรูปแหวนสองวงซ้อนกัน ทีนี้แจนว่ามันเหมือนเรื่อง never again never ever ของพี่bambino เขา ก็เลยให้เปลี่ยน สุดท้ายก็กลายเป็นรูปนี่อ่ะค่ะ เหอๆ เห็นแล้วก็แอบเขินเองเล็กๆ จั่วหัวสุดๆ ว่าไดฉันฟิกเกย์นะยะ 55+ แต่ไหนๆ มันชวนให้นึกถึงจินจึงซุกกะคิมคาเมะแล้วก็ถือว่าเหมาะเหม็งแล้วกันค่ะ 55+ แล้วจะไปบอกคนทำไดให้นะคะ ขอบคุณที่ติดตามมาตลอดค่า แฟนพันธุ์แท้จริงๆ

Shin_ai (bp)                        kam (komtip212)               ammy (yadaam)           kaewky (kaewky)

sora (kei_fang_kame)     Masato (Masato)              Leciel_InLove                josefina

kameyu_jin                         pii                                           non_sense                       varn

akira_junno               liew                        ApuS_Bewy           shihone

jpop4ever                chi-ne

ถึงไม่เห็นในได แต่ว่าทักกันในบอร์ดแล้วก็คิดว่าคงตามมาอ่านไปเรียบร้อยแล้วนะคะ ถ้ายังไงก็ขอบคุณด้วยค่ะ แม้จะไม่ได้คุยอะไรมาแต่ก็ขอขอบคุณที่ยังคงติดตามอ่านเรื่องซาลามมาเสมอจนถึงบัดนี้ แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ